คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2512

จำเลยแทงผู้เสียหายในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่ จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้ เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย ฉะนั้น การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมแทงทำร้ายร่างกายผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่าให้ตาย แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเนื่องจากแผลที่จำเลยแทงทำร้ายไม่ถูกที่สำคัญ ผู้เสียหายจึงไม่ตายแต่เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาและประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า ๒๐ วันขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ และริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดจริงตามฟ้องให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ให้วางโทษจำคุก ๑๒ ปี จำเลยอายุ ๑๘ ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ คงจำคุก ๘ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการที่จำเป็นต้องทำเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย โดยจำเลยไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นด้วยวิธีอื่นได้ ทั้งการกระทำของจำเลยไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุจำเลยจึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย คืนมีดของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยแทงผู้เสียหาย ในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่ จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้ เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย ฉะนั้นการที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2512 พนักงานอัยการจังหวัดตาก โจทก์ นายอรุณ วงษ์แสนใจ จำเลย