คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2512

เพื่อนของผู้ตายกับเพื่อนของจำเลยจะต่อยกัน จำเลยเข้าไปถีบเพื่อนผู้ตายเพื่อช่วยเหลือเพื่อนของจำเลย ผู้ตายจึงเตะจำเลยเพื่อช่วยเหลือเพื่อนของผู้ตาย ดังนี้ จะถือว่าจำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจากผู้ตายไม่.ได้ เพราะจำเลยทำร้ายเพื่อนผู้ตายก่อน ความผิดของจำเลยจึงไม่ใช่เป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72 จำเลยเข้ามอบตัวกับเจ้าพนักงานเป็นการลุแก่โทษ ชั้นสอบสวนก็ให้การรับสารภาพอย่างเดียวกับข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบในชั้นศาล ที่จำเลยให้การสู้คดีชั้นศาลว่าป้องกันตัว ก็เป็นความเข้าใจของจำเลยว่าลักษณะเช่นนี้เป็นการป้องกันตัว จำเลยมิได้บิดเบือนข้อเท็จจริง และในที่สุดก็รับสารภาพว่าได้กระทำผิดจริงตามฟ้อง แม้จะเป็นการรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จสิ้นแล้ว ก็ยังเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ที่ศาลพิพากษาวางบทกำหนดโทษและลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่ง จึงเป็นการสมควรแก่พฤติการณ์แห่งคดี

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ผู้ตายชกจำเลยล้มลงแล้วผู้ตายเข้าเตะซ้ำจำเลยจึงใช้มีดแทงสวนไปเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า เหตุเกิดจากการทะเลาะวิวาท และจำเลยเป็นผู้ก่อการวิวาท การกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันตัว แต่จำเลยแทงครั้งเดียวไม่ได้แทงซ้ำ ทั้ง ๆ ที่มีโอกาส จึงลงโทษในสถานเบาจำคุก ๑๖ ปี ลดฐานรับสารภาพให้การเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ ให้จำคุก ๘ ปี โจทก์อุทธรณ์ขอให้วางโทษสถานหนัก จำเลยรับโดยจำนนต่อหลักฐานไม่ควรลดโทษ ถึงจะลดก็ขอให้ลดน้อยกว่าที่ศาลชั้นต้นพิพากษา จำเลยอุทธรณ์ว่า ทำเพราะบันดาลโทสะ ควรวางโทษเล็กน้อยแล้วลดโทษอีกกึ่งหนึ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของผู้ตาย ถือว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม พฤติการณ์แห่งความผิดของจำเลยย่อมได้รับประโยชน์จากประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๒ ศาลอาจกำหนดโทษจำเลยให้น้อยลงได้ แต่จำเลยเพิ่งยอมรับหลังจากสืบพยานโจทก์หมดแล้วจะว่าเป็นการให้ความรู้อันเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอย่างเต็มที่ไม่ได้ ควรลดโทษเพียง ๑ ใน ๓ พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๗๒ ให้จำคุก ๙ ปีปรานีลดโทษตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๖ ปี โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นบันดาลโทสะ และไม่ควรได้รับการลดโทษกึ่งหนึ่ง ศาลฎีกาเห็นว่า สาเหตุเริ่มแรกเกิดจากนายวีระชัยเพื่อนของผู้ตายกับนายกำจัดเพื่อนของจำเลยต่อยกัน เพราะนายวีระชัยด่านายกำจัด ซึ่งเป็นเรื่องระหว่างคนทั้งสองไม่เกี่ยวกับจำเลย การที่จำเลยเข้าไปถีบนายวีระชัยเพื่อช่วยนายกำจัด ผู้ตายจึงเตะจำเลยเพื่อช่วยนายวีระชัยบ้าง ดังนี้ จะถือว่าจำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจากผู้ตายไม่ได้ เพราะจำเลยทำร้ายเพื่อนของผู้ตายก่อน ความผิดของจำเลยจึงไม่ใช่เป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๒ ส่วนปัญหาที่ว่าควรลดโทษ เพราะมีเหตุบรรเทาโทษอันเนื่องจากการรับสารภาพเพียงใดนั้น เห็นว่า คดีนี้จำเลยเข้ามอบตัวกับเจ้าพนักงานเป็นการลุแก่โทษชั้นสอบสวนก็ให้การรับสารภาพอย่างเดียวกับข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบในชั้นศาล ที่จำเลยให้การสู้คดีชั้นศาลว่าป้องกันตัว ก็เป็นความเข้าใจของจำเลย ว่าลักษณะเช่นนี้เป็นการป้องกันตัว จำเลยมิได้บิดเบือนข้อเท็จจริง และในที่สุดก็รับสารภาพว่าได้กระทำผิดจริงตามฟ้อง แม้จะเป็นการรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จสิ้นแล้ว ก็ยังเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาที่ศาลชั้นต้นพิพากษาวางบทกำหนดโทษ และลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งเป็นการสมควรแก่พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุจะเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่น พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้นทุกประการ. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2512 พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาคร โจทก์ นายสมบุญ พารักษา จำเลย