คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2198/2515

จำเลยหรือทนายจำเลยไม่ได้ลงชื่อในฐานะจำเลยในคำให้การเป็นแต่ทนายจำเลยเซ็นชื่อเป็นผู้เรียงพิมพ์ และเซ็นไว้ ว่า รอฟังคำสั่งอยู่ศาลชั้นต้นตรวจสั่งรับคำให้การไว้แล้ว เมื่อโจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านศาลชั้นต้นสั่งไว้ในคำร้องอีกว่า พอถือได้ว่าทนายจำเลยได้ลงชื่อในคำให้การจำเลยโดยชอบแล้ว ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยอาศัยบ้านของโจทก์ แต่ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่ดินที่โจทก์เช่ามาด้วย โดยมิได้อ้างว่าจำเลยอาศัยที่ดินที่โจทก์เช่าแต่อย่างใด ดังนี้ ศาลจะบังคับให้จำเลยออกไปจากที่ดินที่โจทก์เช่าไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์บ้านเลขที่ ๑๓๒๑ปลูกอยู่ในที่ดินของวัดเศวตฉัตร จำเลยทั้งสองได้เข้าอาศัยในส่วนหนึ่งของบ้านเลขที่ ๑๓๒๑ โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยและบริวารอยู่ต่อไปขอให้ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ ๑๓๒๑ของโจทก์ และออกไปจากที่ดินที่โจทก์เช่าจากกรมศาสนาด้วย ห้ามมิให้จำเลยทั้งสองเข้าเกี่ยวข้องอีกต่อไป จำเลยทั้งสองให้การต่อสู้คดี ศาลชั้นต้นสั่งว่า รับคำให้การ สำเนาให้โจทก์ นัดชี้สองสถาน โจทก์ยื่นคำร้องว่า คำให้การจำเลยไม่มีลายมือชื่อจำเลยหรือทนายจำเลย จึงไม่เป็นคำให้การที่ชอบถือว่าจำเลยไม่ยื่นคำให้การภายในกำหนด ขอให้ศาลสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและสั่งเพิกถอนการชี้สองสถานเสีย ศาลชั้นต้นสั่งว่า พอถือได้ว่าทนายจำเลยได้ลงชื่อในคำให้การจำเลยโดยชอบแล้วให้ยกคำร้อง วันนัดชี้สองสถาน โจทก์ยื่นคำร้องอีกว่า กรณีถือได้ว่าจำเลยมิได้ยื่นคำให้การชอบที่ศาลจะสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การได้แล้วขอให้ศาลพิจารณาสั่งอีกครั้ง ศาลชั้นต้นสั่งในคำร้องของโจทก์ฉบับนี้ว่าได้พิจารณาแล้วยังไม่เห็นสมควรจะสั่งเปลี่ยนคำสั่งเดิมยกคำร้อง ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีปรากฏว่าจำเลยทั้งสองได้แต่งตั้งให้นายโป่ง เสานอก เป็นทนายจำเลย นายโป่งทนายจำเลยทำคำให้การยื่นต่อศาลภายในกำหนดเวลา แต่จำเลยหรือทนายจำเลยไม่ได้ลงชื่อในฐานะเป็นจำเลยในคำให้การ เป็นแต่นายโป่งเซ็นเป็นผู้เรียงพิมพ์และได้เซ็นชื่อไว้ใต้ข้อความว่า ได้รอฟังคำสั่งอยู่ คำให้การจำเลยนี้ได้ผ่านการตรวจของศาลและศาลชั้นต้นสั่งรับคำให้การแล้วเมื่อโจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านว่า จำเลยหรือทนายจำเลยไม่ได้ลงชื่อในคำให้การขอให้ศาลสั่งว่า จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นก็ได้สั่งไว้ในคำร้องของโจทก์นี้ว่า พอถือได้ว่าทนายจำเลยได้ลงชื่อในคำให้การจำเลยโดยชอบแล้ว ให้ยกคำร้องโจทก์เสีย จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ดังที่โจทก์คัดค้าน โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเข้าอาศัยอยู่ในส่วนหนึ่งของบ้านเลขที่ ๑๓๒๑ ของโจทก์ โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยและบริวารอยู่ต่อไปขอให้ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยทั้งสองและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ ๑๓๒๑ของโจทก์ เป็นการอ้างมูลฟ้องจากการที่จำเลยอาศัยบ้านของโจทก์เท่านั้นมิได้อ้างไปถึงว่าจำเลยอาศัยในที่ดินที่โจทก์เช่าจากกรมการศาสนาแต่อย่างใดเพียงแต่โจทก์ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทั้งสองออกไปจากที่ดินที่โจทก์เช่าลอย ๆ เท่านั้นจึงบังคับให้ไม่ได้ พิพากษายืน แต่ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องขับไล่จำเลยทั้งสองออกไปจากที่ดินที่โจทก์เช่าจากกรมการศาสนาต่อไป ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2198/2515 นายลี้ แซ่เฮ้ง ที่ 1 นางแหวน แซ่เฮ้ง ที่ 2 โจทก์ นายละเอียด วงศ์อนันต์ ที่ 1 นางบังอร วงศ์อนันต์ ที่ 2 จำเลย