⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1281/2518

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2518

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
สัญญาขายฝากย่อมหมายรวมถึงข้อความทั้งหลายในสัญญานั้น และหากมีข้อความว่าจะนำสัญญาไปจดทะเบียน ถือเป็นสัญญาจะขายฝาก ไม่เป็นโมฆะ

ย่อคำพิพากษา

โจทก์จำเลยท้ากันให้ศาลชี้ขาดว่าสัญญาขายฝากที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นโมฆะหรือไม่ คำว่าสัญญาขายฝากย่อมหมายความรวมถึงข้อความทั้งหลายในสัญญานั้น เมื่อในสัญญาดังกล่าวมีข้อความว่าจะนำสัญญาไปจดทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอ ศาลจึงวินิจฉัยชี้ขาดว่าสัญญานั้นเป็นสัญญาจะขายฝาก ไม่เป็นโมฆะ ดังนี้ เป็นการวินิจฉัยตามประเด็นที่ท้ากันแล้ว

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.84 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.183 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.456 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.491

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญากู้เงินโจทก์ 5,000 บาท จำเลยรับเงินไปแล้ว และนำที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์เป็นประกัน จำเลยสัญญาจะไปทำสัญญาขายฝากและจดทะเบียนขายฝากที่ดินดังกล่าวให้โจทก์ ณ ที่ว่าการอำเภอ จำเลยไม่ไปจดทะเบียนขายฝากที่ดินให้โจทก์ ขอให้บังคับให้จำเลยจดทะเบียนขายฝากที่ดินให้โจทก์หากจำเลยไม่ไปให้ถือเอาคำพิพากษาแสดงเจตนาแทนหรือให้จำเลยชำระเงิน 5,000 บาทคืนโจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้กู้เงินโจทก์ สัญญาขายฝากไม่ทำตามแบบกฎหมายกำหนด เป็นโมฆะ ฯลฯ วันสืบพยาน โจทก์จำเลยแถลงร่วมกันขอให้ศาลวินิจฉัยว่าสัญญาขายฝากตามฟ้องโจทก์เป็นโมฆะหรือไม่ หากศาลชี้ขาดว่าเป็นโมฆะ โจทก์ยอมแพ้ หากศาลชี้ขาดว่าสัญญาดังกล่าวไม่เป็นโมฆะบังคับให้จำเลยไปจดทะเบียนขายฝากได้ จำเลยยอมชำระเงินให้โจทก์ 5,000 บาท ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สัญญาขายฝากท้ายฟ้องเป็นสัญญาจะขายฝากไม่เป็นโมฆะ พิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ 5,000 บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์จำเลยร่วมกันแถลงต่อศาลขอให้วินิจฉัยชี้ขาดว่าสัญญาขายฝากที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นโมฆะหรือไม่ คำว่าสัญญาขายฝากที่โจทก์นำมาฟ้องนั้นย่อมหมายความรวมถึงข้อความทั้งหลายในสัญญาขายฝากที่โจทก์นำมาฟ้อง เมื่อในสัญญาขายฝากที่โจทก์นำมาฟ้องข้อ 1 ตอนท้าน ข้อความว่า "...และจะได้ไปจดทะเบียนณ ที่ว่าการอำเภอขามทะเลสอในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2516" จึงรวมอยู่ในสัญญาที่เรียกว่าสัญญาขายฝากที่โจทก์จำเลยร่วมกันแถลงขอให้ศาลวินิจฉัยว่าเป็นโมฆะหรือไม่ด้วย เมื่อศาลหยิบยกเอาข้อความดังกล่าวมาวินิจฉัยและชี้ขาดว่าสัญญาขายฝากที่โจทก์นำมาฟ้องมีลักษณะเป็นสัญญาจะขายฝาก จึงเป็นการวินิจฉัยตามประเด็นที่โจทก์จำเลยร่วมกันแถลงขอให้ศาลชี้ขาด กรณีหาใช่ดังที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์จำเลยแถลงร่วมกันขอให้ศาลวินิจฉัยเฉพาะในข้อที่ว่าสัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องนั้น เป็นสัญญาขายฝาก แต่ไม่ได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นโมฆะหรือไม่ เท่านั้นไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2518 นางสุนีย์ เรืองไทย โจทก์ นางปุ่น เติมสูงเนิน จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางสุนีย์ เรืองไทย · จำเลย - นางปุ่น เติมสูงเนิน
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)วิทูร เทพพิทักษ์ · ล้วน นิลกำแหง · มงคล วัลยะเพ็ชร์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 3405/2537ฎีกา 1730/2520ฎีกา 2274/2537ฎีกา 17393/2555ฎีกา 451/2491ฎีกา 3375/2532ฎีกา 4884/2543ฎีกา 13107/2556ฎีกา 170/2497ฎีกา 5473/2548ฎีกา 7919/2553ฎีกา 942-943/2515ฎีกา 5317/2538ฎีกา 3206/2537ฎีกา 231/2482ฎีกา 685/2550ฎีกา 464/2497ฎีกา 1415/2540ฎีกา 8875/2542ฎีกา 2135/2518ฎีกา 4041/2542ฎีกา 1360/2544ฎีกา 1765/2492ฎีกา 6039/2537
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา