คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1909-1910/2518
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่เจ้าของที่ดินอนุญาตให้ผู้อื่นปลูกสร้างอาคารไว้ในที่ดินของตน โดยมิได้มีข้อตกลงเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ให้จำเลยมีสิทธิเหนือพื้นดิน ย่อมไม่ทำให้จำเลยได้สิทธิในที่ดินนั้น และเจ้าของที่ดินย่อมมีสิทธิเรียกให้รื้อถอนอาคารนั้นออกไปได้
ย่อคำพิพากษา
เรือนของจำเลยอยู่ในที่ดินของโจทก์เพราะแยกกันได้มาจากเจ้าของเดิมคนเดียวกัน โจทก์ตกลงให้เรือนคงอยู่ในที่พิพาทต่อไป ข้อตกลงนี้ไม่ได้จดทะเบียน จำเลยไม่มีสิทธิเหนือพื้นดิน โจทก์บอกกล่าวให้จำเลยรื้อไปได้ กรณีไม่เข้า มาตรา 1310
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายเสน่ห์ ลิ้มเจริญ ที่ 1, นางสาวนภา ลิ้มเจริญ · โจทก์ - ผู้เยาว์ โดยนายเสน่ห์ ลิ้มเจริญ บิดาผู้แทนโดยชอบธรรม ที่ 2 · จำเลย - นางบุญศรี วุฒิวิทยารักษ์ · โจทก์ - นายเสน่ห์ ลิ้มเจริญ · จำเลย - นายสุเทพ วุฒิวิทยารักษ์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พิชัย รชตะนันทน์ · ชุ่ม สุนทรธัย · อุดม ทันด่วน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา