คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 576/2518
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
* เมื่อเลยกำหนดเวลาไถ่คืนทรัพย์สินที่ขายฝากแล้ว ทรัพย์สินนั้นย่อมตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ซื้อโดยเด็ดขาด
* ผู้ซื้อทรัพย์สินที่ขายฝากย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้ขายฝากที่ยังคงครอบครองทรัพย์สินนั้นอยู่โดยไม่มีสิทธิได้ทันที โดยไม่จำต้องบอกกล่าวล่วงหน้า
ย่อคำพิพากษา
ผู้ซื้อฝากฟ้องขับไล่ผู้ขายฝากที่อยู่ในเรือนที่ขายฝากโดยไม่มีสิทธิได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวให้ออกไปก่อน
ฟ้องขับไล่จากเรือนโดยอ้างว่าจำเลยเช่าจากโจทก์ ได้ความว่าจำเลยไม่ได้เช่า แต่ได้อยู่ในเรือนของโจทก์โดยไม่มีสิทธิ ศาลพิพากษาขับไล่ได้ไม่นอกฟ้อง
ชั้นอุทธรณ์โจทก์มิได้แก้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะให้จำเลยใช้ค่าทนายความแทนโจทก์ไม่ได้
จำเลยขายฝากเรือนแก่โจทก์ชำระค่าไถ่เรือนบางส่วนในกำหนดแต่ส่วนที่เหลือจำเลยมิได้ชำระจนเกินกำหนดไถ่คืนเรือนตกเป็นกรรมสิทธิ์แก่โจทก์เด็ดขาด
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางม่วยเกี้ย · จำเลย - ร.ต.ท.พร ส่องแสง กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ล้วน นิลกำแหง · วิทูร เทพพิทักษ์ · มงคล วัลยะเพ็ชร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา