คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1411-1412/2520
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่โฉนดที่ดินออกไปโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ย่อมไม่ทำให้สิทธิของผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้นเสียไป และผู้มีกรรมสิทธิ์ย่อมมีสิทธิขอให้เพิกถอนโฉนดส่วนที่ออกไปโดยไม่ชอบนั้นได้
ย่อคำพิพากษา
จำเลยครอบครองที่ดินอยู่ตลอดมา ต. ออกโฉนดทับที่จำเลยซึ่งไม่ชอบด้วยกฎหมาย ต. โอนขายแก่ผู้อื่นแล้วโอนต่อ ๆ กันมาถึงโจทก์ จำเลยขอเพิกถอนส่วนที่ออกโฉนดทับที่จำเลยได้ ไม่ใช่เรื่องที่จำเลยครอบครองปรปักษ์ไม่เข้า มาตรา 1299วรรคสอง และไม่ต้องห้ามฟ้องเรียกคืนการครอบครองตาม มาตรา 1375วรรคสอง แต่โจทก์ไม่ได้ฟ้องเจ้าพนักงานที่ดิน จึงบังคับให้เจ้าพนักงานที่ดินออกโฉนดให้แก่จำเลยไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - วัดมหาธาตุวรวิหาร · จำเลย - นางระเบียบ พลจันทร์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ชุ่ม สุนทรธัย · ประพจน์ ถิระวัฒน์ · โสพิทย์ คังคะเกตุ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา