คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1921/2520
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
1. ผู้กระทำละเมิดต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้ถูกละเมิดในผลแห่งละเมิดที่ตนได้กระทำไป
2. สัญญาประนีประนอมยอมความที่สามีทำขึ้นโดยไม่ได้รับความยินยอมจากภริยาในกรณีที่ภริยาถูกละเมิดต่อร่างกายนั้น ไม่ผูกพันภริยา และสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนของภริยายังคงมีอยู่
ย่อคำพิพากษา
ลูกจ้างของจำเลยขับรถประจำทางโดยประมาทเลินเล่อเลี้ยวรถด้วยความเร็วเกินสมควร โจทก์เตรียมจะลงยืนที่หน้าประตูรถถูกรถเหวี่ยงตกจากรถ ต้องผ่าตัดสมอง โจทก์ทุพพลภาพตลอดชีวิต ถูกทรมานทั้งกายและจิตใจ ไม่สามารถประกอบอาชีพได้ตามปกติ จำเลยต้องรับผิดในความเสียหายเหล่านี้
กรณีละเมิดต่อร่างกายของภริยา สามีทำสัญญาประนีประนอมยอมความรับค่าเสียหายจากผู้ทำละเมิดโดยภริยาไม่รู้เห็นด้วย สัญญานั้นไม่ผูกพันภริยา สิทธิเรียกร้องของภริยาไม่ระงับ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางมาเรียม ธนาวุฒิกุล · จำเลย - บริษัทสหายยนต์ จำกัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประถม วิเชียรเนตร · วิทูร เทพพิทักษ์ · ไพบูลย์ ไวกาสี |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา