คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2572/2520
ป.พ.พ. ม.1337
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ที่ดินที่ถูกน้ำท่วมเป็นครั้งคราวและที่ชายตลิ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ประชาชนใช้ประโยชน์ร่วมกัน ผู้มีที่ดินจดที่ชายตลิ่งไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ชายตลิ่งนั้น และไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่บุคคลที่ปลูกสร้างในที่ชายตลิ่งได้ เว้นแต่จะได้รับความเสียหายเป็นพิเศษยิ่งกว่าบุคคลทั่วไป
ย่อคำพิพากษา
โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินจดที่ชายตลิ่งแม่น้ำ ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ชายตลิ่งซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน จำเลยปลูกเรือนอยู่ในที่ชายตลิ่งมีสิทธิดีกว่าโจทก์ โจทก์ไม่เสียหายเป็นพิเศษ ขับไล่จำเลยไม่ได้ ข้อที่ว่าโจทก์ใช้ประโยชน์ทางน้ำไม่ได้ เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริงนอกจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1337 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางประยงค์ สุนทรกิจ · จำเลย - นายสุวรรณ ภู่พลเพียร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประเสริฐ วราภรณ์ · มาโนช จรมาศ · สมชัย ทรัพยวณิช |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา