⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2584/2520

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2584/2520

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้เช่าซื้อไม่มีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากผู้รับฝากทรัพย์ในกรณีทรัพย์สินที่เช่าซื้อสูญหายไปจากการถูกลักทรัพย์ หากผู้เช่าซื้อเป็นผู้ครอบครองทรัพย์สินนั้นในขณะเกิดเหตุ

ย่อคำพิพากษา

โจทก์เป็นผู้เช่าซื้อรถยนต์พิพาทมาและได้ให้ พ.เช่าไป วันเกิดเหตุ พ.นำรถคันดังกล่าวไปฝากไว้ในสถานที่จอดรถของภัตตาคารซึ่งจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของโดยจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ลูกจ้างจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าหน้าที่บริการและเป็นผู้รับฝากต่อจากนั้น พ.กับพวกได้เข้าไปรับประทานอาหารในภัตตาคารดังกล่าว เมื่อกลับออกมาจะขอรับรถคืนปรากฏว่ารถถูกคนร้ายลักไป ดังนี้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ฐานผิดสัญญาฝากทรัพย์ ซึ่งเป็นเรื่องระหว่าง พ.กับจำเลย และโจทก์มิใช่เจ้าของกรรมสิทธิ์รถพิพาท ขณะเกิดเหตุรถอยู่ในความครอบครองของ พ.กรณีมิใช่จำเลยทำละเมิดต่อโจทก์

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.142 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.112 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.420 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.657

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของรถยนต์เก๋งโตโยต้าโคโรล่าคันหมายเลขทะเบียน ก.ท.ฑ.๕๓๘๕ จำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของภัตตาคารอาหารทะเล จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ นายประพันธ์ พัฒนจินดา ได้นำรถของโจทก์ไปฝากจำเลยทั้งสี่เพื่อเข้าไปรับประทานอาหารในร้านของจำเลยที่ ๑ จำเลยทั้งสี่รับฝากรถไว้เมื่อนายประพันธ์มาขอรถคืน จำเลยทั้งสี่ไม่สามารถคืนให้ได้โดยแจ้งว่ารถถูกคนร้ายลักไปอันเป็นมูลที่ไม่อาจอ้างได้ตามกฎหมาย การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นการละเมิดสิทธิและเป็นการผิดสัญญาต่อโจทก์ จึงขอให้ร่วมกันรับผิดคืนรถให้แก่โจทก์หากไม่สามารถคืนได้ก็ให้ใช้ราคา ๘๕,๗๘๐ บาท จำเลยที่ ๑ ให้การว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนรถยนต์ให้แก่โจทก์หากคืนไม่ให้ก็ให้ใช้ราคา ๖๙,๐๐๐ บาท โจทก์และจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่คู่สัญญากับจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ขณะเกิดเหตุรถยนต์คันพิพาทยังเป็นกรรมสิทธิ์ของบริษัทพงศ์ไพบูลย์ จำกัด โจทก์ยังชำระค่าเช่าซื้อไม่ครบ และโจทก์นำรถยนต์พิพาทไปให้นายประพันธ์ พัฒนจินดา เช่าไปขับ รถอยู่ในความครอบครองของนายประพันธ์ และวินิจฉัยว่า สัญญาระหว่างนายประพันธ์กับจำเลยเป็นเรื่องฝากทรัพย์ ซึ่งเป็นสิทธิระหว่างนายประพันธ์กับจำเลยเท่านั้นไม่เกี่ยวกับโจทก์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิอ้างว่าจำเลยผิดสัญญาดังกล่าวต่อโจทก์ และโจทก์มิใช่เจ้าของกรรมสิทธิ์รถพิพาท ขณะเกิดเหตุรถอยู่ในความครอบครองของ พ. กรณีมิใช่จำเลยทำละเมิดต่อโจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2584/2520 นางถวิล หยกระย้า โจทก์ นายสมชัย กมลรัตนพิบูล กับพวก ล.

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางถวิล หยกระย้า · ล. - นายสมชัย กมลรัตนพิบูล กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ปรีชา สุมาวงศ์ · สงวน สิทธิไชย · อุดม จาละ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแพ่ง - นายแถม กุลลานันท์ · ศาลอุทธรณ์ - นายจุนท์ จันทรวงศ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 4976/2536ฎีกา 1721/2528ฎีกา 681/2506ฎีกา 4715/2542ฎีกา 22/2511ฎีกา 1342/2509ฎีกา 1879/2542ฎีกา 4513/2533ฎีกา 2834/2527ฎีกา 3099/2524ฎีกา 246/2530ฎีกา 1538/2518ฎีกา 2026/2494ฎีกา 2572/2541ฎีกา 7335/2538ฎีกา 861/2540ฎีกา 2520/2544ฎีกา 7051/2540ฎีกา 307/2513ฎีกา 1733/2498ฎีกา 2709/2538ฎีกา 713/2512ฎีกา 6058/2538ฎีกา 2224/2528
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา