คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2520
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
* การฟ้องคดีต่อหน่วยงานของรัฐ ไม่จำเป็นต้องฟ้องคณะกรรมการที่วินิจฉัยเรื่องนั้นๆ โดยตรง
* การกำหนดค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นไปตามดุลพินิจของศาล โดยคำนึงถึงความสุจริตในการดำเนินคดี
* การมีชื่อในโฉนดที่ดินเพียงอย่างเดียว ไม่เป็นเหตุให้ต้องเสียภาษีเงินได้ หากข้อเท็จจริงปรากฏว่าที่ดินนั้นเป็นของบุคคลอื่น
* การไม่แจ้งการขายที่ดินในแบบแสดงรายการภาษีเงินได้ประจำปี ไม่ได้หมายความว่าผู้เสียภาษีประกอบกิจการค้าอันต้องเสียภาษีการค้า
ย่อคำพิพากษา
ฟ้องว่าคำวินิจฉัยอุทธรณ์ การประเมินภาษีการค้าและภาษีเงินได้ไม่ถูก โจทก์ฟ้องกรมสรรพากรเป็นจำเลย ไม่ฟ้องคณะกรรมการประเมินก็ได้
ค่าฤชาธรรมเนียมควรให้คู่ความฝ่ายใดรับผิด เป็นดุลพินิจที่ศาลพิจารณาตามเหตุสมควรและความสุจริตในการดำเนินคดีไม่จำเป็นต้องให้ฝ่ายแพ้คดีส่วนใหญ่เป็นฝ่ายรับผิด ศาลให้เป็นพับก็ได้
โจทก์ซื้อที่ดินแทนบริษัทซึ่งเป็นคนต่างด้าว แล้วโอนให้บริษัทนั้นภายหลัง โจทก์ไม่ได้รับเงินค่าที่ดิน การที่โจทก์มีชื่อในโฉนดไม่เป็นเหตุที่จะประเมินภาษีเงินได้จากโจทก์
โจทก์ไม่ได้แจ้งการขายที่ดินใน ภ.ง.ด.9 โจทก์ไม่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ แต่ไม่ถือว่าโจทก์ประกอบการค้าที่จะต้องเสียภาษีการค้าด้วย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายประภา วงศ์อร่าม · จำเลย - กรมสรรพากร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | กฤษณ์ โสภิตกุล · จันทร์ ระรวยทรง · ชุบ วีระเวคิน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา