⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2414/2521

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2414/2521

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การประกอบกิจการโรงงานโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นความผิดในตัวเอง การที่ศาลมีคำสั่งให้หยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต ไม่ถือเป็นคำสั่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 50 การฝ่าฝืนคำสั่งดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดฐานฝ่าฝืนคำสั่งห้ามของศาลตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 196

ย่อคำพิพากษา

คดีก่อนศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานตั้งโรงงานและประกอบกิจการโรงงานโดยไม่รับอนุญาต ซึ่งความผิดในคดีดังกล่าวเกิดขึ้นเพราะจำเลยมิได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานและประกอบกิจการ ไม่เกี่ยวกับอาชีพหรือวิชาชีพที่จำเลยประกอบอยู่ คำสั่งศาลในคดีก่อนที่สั่งให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาตนั้น หาใช่คำสั่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 50 ไม่ เมื่อปรากฏต่อมาว่าจำเลยได้ประกอบกิจการโรงงานของจำเลยอีก ดังนี้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดฐานฝ่าฝืนคำสั่งห้ามของศาลตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 196

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.50 ประมวลกฎหมายอาญา ม.196

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเคยถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานตั้งโรงงานและประกอบกิจการโรงงานโดยไม่รับอนุญาตและสั่งให้หยุดกิจการจนกว่าจะได้รับอนุญาต แล้วจำเลยได้ฝ่าฝืนคำสั่งศาลดังกล่าว โดยได้ประกอบกิจการโรงงานของจำเลยเรื่อยมา ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 196 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 196 ลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้ว จำคุก 1 เดือน และให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต แต่ให้อยู่ภายในระยะเวลาไม่เกิน 5 ปีนับแต่วันพ้นโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 50 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 196 เป็นความผิดที่ฝ่าฝืนคำสั่งห้ามของศาลซึ่งได้สั่งไว้ในคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 50 คำสั่งของศาลจะถือว่าเป็นคำสั่งห้ามตามมาตรา 50 นั้น จะต้องได้ความว่า จำเลยประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ และได้กระทำความผิดโดยอาศัยโอกาสจากการประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ หรือเนื่องจากการประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ และศาลเห็นว่า หากจำเลยประกอบอาชีพหรือวิชาชีพนั้นต่อไป อาจกระทำความผิดเช่นนั้นขึ้นอีก ศาลจะสั่งไว้ในคำพิพากษาห้ามประกอบอาชีพหรือวิชาชีพนั้นมีกำหนดเวลาไม่เกินห้าปีนับแต่วันพ้นโทษไปแล้วก็ได้ แต่ความผิดของจำเลยในคดีก่อนเป็นความผิดฐานตั้งโรงงานและประกอบกิจการโรงงานโดยไม่รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติโรงงาน ความผิดเกิดขึ้นเพราะจำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานและประกอบกิจการ ไม่เกี่ยวกับอาชีพหรือวิชาชีพที่จำเลยประกอบอยู่ คำสั่งของศาลในคดีก่อนที่สั่งให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาตหาใช่คำสั่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 50 ไม่ การที่จำเลยฝ่าฝืนคำสั่งดังกล่าว โดยได้ประกอบกิจการโรงงานเรื่อยมา จึงไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 196 พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2414/2521 พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์ นายสมจิตร ชัยยารังกิจรัตน์ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - พนักงานอัยการกรมอัยการ · จำเลย - นายสมจิตร ชัยยารังกิจรัตน์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)สุวัฒน์ รัตรสาร · สมบัติ วังตาล · ประทีป ชุ่มวัฒนะ
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 485/2474ฎีกา 853/2473ฎีกา 636/2473ฎีกา 821/2469ฎีกา 143/2486ฎีกา 1149/2468ฎีกา 497/2483ฎีกา 1442/2498ฎีกา 274/2467ฎีกา 1971/2492ฎีกา 731/2493ฎีกา 643/2470ฎีกา 45/2471ฎีกา 910/2471ฎีกา 466/2466ฎีกา 777/2471ฎีกา 363/2468ฎีกา 850/2464ฎีกา 951/2471ฎีกา 749/2486ฎีกา 1257/2482ฎีกา 473/2472ฎีกา 548/2487ฎีกา 876/2464
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา