คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2135/2522

จำเลยยืมเครื่องพ่นฝ้ายของผู้เสียหายไป แล้วปรากฏว่าเครื่องเสียผู้เสียหายให้จำเลยเอาไปซ่อม แล้วเครื่องนั้นหายไปโดยไม่ได้ความว่าจำเลยเอาไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวของจำเลยเองหรือของผู้อื่นแต่อย่างใด จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยได้เบียดบังเอาทรัพย์นั้นเป็นของตนหรือบุคคลที่สามโดยทุจริต อันเป็นผิดฐานยักยอก

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุก ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๖ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยยืมเครื่องพ่นฝ้ายของผู้เสียหายไปแล้วปรากฏว่าเครื่องเสีย ผู้เสียหายให้จำเลยเอาไปซ่อมแล้วเครื่องนั้นเกิดหายไป โดยไม่ได้ความว่าจำเลยเอาเครื่องพ่นฝ้ายนั้นไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวของจำเลยเองหรือของผู้อื่นแต่อย่างใดเพียงแค่นี้ยังไม่อาจถือได้ว่าจำเลยได้เบียดบังเอาทรัพย์นั้นเป็นของตนหรือบุคคลที่สามโดยทุจริต อันเป็นผิดฐานยักยอกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ได้ ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าคดีขาดอายุความหรือไม่เพราะการกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดทางอาญาเสีย แล้วศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลแห่งคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2135/2522 พนักงานอัยการจังหวัดเลย โจทก์ นายกุหลาบ บุญมีวิเศษ ล.