⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 646/2522

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 646/2522

ป.วิ.แพ่ง ม.173

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำละเมิดที่เกิดขึ้นต่างคราวกัน ถือเป็นการละเมิดคนละคราว แม้จะเกิดจากจำเลยกลุ่มเดียวกันก็ตาม

ย่อคำพิพากษา

คดีก่อนโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 คนเดียว กระทำละเมิดเข้าทำนาของโจทก์ในปีการทำนา พ.ศ.2519 คดีดังกล่าวอยู่ระหว่างพิจารณา แล้วโจทก์ฟ้องคดีนี้ว่าจำเลยที่ 1 กับพวกเข้ามาแย่งไถและหว่านข้าวทำนาอันเป็นการละเมิดในปี พ.ศ.2520 ซึ่งเป็นการละเมิดคนละคราวต่างหากจากกัน(ทั้งในชั้นตรวจรับคำฟ้อง ยังไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่าเป็นการทำละเมิดต่อเนื่องเรื่อยมา อันจะพึงถือว่าเป็นการทำละเมิดคราวเดียวกัน) จึงไม่อาจถือได้ว่าเป็นคำฟ้องเรื่องเดียวกัน ฟ้องโจทก์ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173 วรรคสอง (1)

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.173

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.173 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือน 4 ในปี พ.ศ. 2520 จำเลยทั้งสามร่วมกันจงใจละเมิดเข้ามาแย่งไถและหว่านข้าวทำนาในที่ดินโจทก์ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้ขับไล่จำเลย และให้จำเลยร่วมกันใช้ข้าวเปลือกที่คิดเป็นค่าเช่าหรือใช้เงินแทน และให้จำเลยร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า มูลเหตุแห่งการละเมิดคดีนี้เป็นเหตุเดียวกับคดีแพ่งดำที่ 26/2520 แพ่งแดงที่ 49/2520 ซึ่งโจทก์อุทธรณ์ อยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้จึงเป็นการฟ้องซ้อน ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173(1) จึงมีคำสั่งไม่รับคำฟ้อง จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้รับฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 2 และที่ 3ไว้พิจารณา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในคดีก่อนเฉพาะข้อหาฐานละเมิดโจทก์ฟ้องอ้างว่าจำเลย (จำเลยที่ 1 ในคดีนี้) กระทำละเมิดในปีการทำนาพ.ศ. 2519 ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเสียหายในปีที่ทำการละเมิดนั้นคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสามร่วมกันเข้ามาแย่งไถและหว่านข้าวทำนาอันเป็นการละเมิดในปี พ.ศ. 2520 ซึ่งโจทก์กล่าวไว้ชัดว่าเป็นการละเมิดคนละคราวต่างหากจากกัน (ทั้งในชั้นตรวจรับคำฟ้อง ยังไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่า การละเมิดในปีการทำนา พ.ศ. 2520 นับเป็นการกระทำต่อเนื่องเรื่อยมาจากการละเมิดในปีการทำนา พ.ศ. 2519 อันจะพึงถือได้ว่าเป็นการละเมิดคราวเดียวกัน) เมื่อเป็นการละเมิดต่างหากจากคดีก่อน ก็ไม่อาจถือได้ว่าเป็นคำฟ้องเรื่องเดียวกัน โจทก์ชอบที่จะฟ้องจำเลยที่ 1 ซึ่งทำละเมิดขึ้นใหม่ต่างหากจากการละเมิดในคดีก่อนได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173 พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้รับฟ้องเกี่ยวกับจำเลยที่ 1ไว้พิจารณาด้วย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 646/2522 นางบุญล้อม วงศ์รัตน์ โจทก์ นายหมัด มังคลัง กับพวก จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางบุญล้อม วงศ์รัตน์ · จำเลย - นายหมัด มังคลัง กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)จันทร์ ระรวยทรง · สุวัฒน์ รัตรสาร · สุไพศาล วิบุลศิลป์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 5882/2541ฎีกา 8235/2548ฎีกา 1397/2494ฎีกา 2204/2535ฎีกา 369/2522ฎีกา 10554/2557ฎีกา 2606-2616/2529ฎีกา 6486/2558ฎีกา 9704/2558ฎีกา 6344/2540ฎีกา 3528/2524ฎีกา 15230/2555ฎีกา 746/2533ฎีกา 6554/2544ฎีกา 2960/2537ฎีกา 5047/2547ฎีกา 3622/2530ฎีกา 3131/2562ฎีกา 778/2503ฎีกา 6283/2552ฎีกา 4715/2529ฎีกา 4329/2545ฎีกา 15364-15365/2555ฎีกา 7635/2554
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา