คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 260/2523
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ผู้เอาประกันภัยจอดรถยนต์ไว้โดยไม่ได้ล็อคประตู แต่ได้ดึงกุญแจติดเครื่องยนต์ออก และทิ้งรถไว้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ในบริเวณที่มีผู้คนพลุกพล่าน ไม่ถือเป็นความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
คำว่า "ไม่ได้ล็อคกุญแจรถยนต์" ที่เจ้าพนักงานตำรวจบันทึกไว้ หมายความถึงไม่ได้ล็อคกุญแจประตูรถยนต์ ไม่หมายความถึงไม่ได้ดึงกุญแจติดเครื่องยนต์ออก และการที่จอดรถยนต์ไว้ที่ริมถนนลาดพร้าว โดยไม่ได้ล็อคกุญแจประตูรถยนต์ แต่ได้ดึงกุญแจติดเครื่องยนต์ออก และทิ้งรถยนต์ไว้เพียงประมาณ 10 นาที เพื่อไปซื้อของที่ร้านริมถนนลาดพร้าวห่างจากที่จอดราวประมาณ 30 เมตร โดยที่ยังมีผู้คนอยู่ในบริเวณนั้น แล้วรถยนต์ที่เอาประกันไว้ได้หายไป มิได้เกิดจากความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของผู้เอาประกันภัย ผู้รับประกันภัยต้องรับผิด
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องตามสัญญาประกันภัยรถยนต์
จำเลยให้การว่า รถยนต์ที่เอาประกันภัยสูญหายเพราะเกิดจากความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของผู้เอาประกันภัย ขอให้ยกฟ้อง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่า "ไม่ได้ล็อคกุญแจรถยนต์" ที่บันทึกลงไว้ในเอกสารหมาย จ.๖ นั้นยังเป็นข้อความที่กำกวม อาจจะหมายถึงไม่ได้ดึงกุญแจติดเครื่องยนต์ออกก็ได้หรือไม่ได้ล็อคกุญแจประตูรถยนต์ก็ได้ แต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็มิได้วินิจฉัยลงไปให้ชัดว่ามีความหมายอย่างใดแน่ ศาลฎีกาจึงเห็นสมควรวินิจฉัยความหมายของคำว่า "ไม่ได้ล็อคกุญแจรถยนต์" ที่บันทึกไว้ดังกล่าวเสียก่อน เห็นว่า ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยว่า ลำพังแต่การที่นายสุบรรณ์ผู้เอาประกันภัยจอดรถไว้ แล้วลงจากรถไปห่างจากที่จอดประมาณ ๓๐ เมตร โดยไม่ได้ล็อคกุญแจซึ่งเป็นสิ่งที่กระทำได้ง่ายและน่าจะให้ความปลอดภัยแก่รถตามสมควรแล้วประกอบกับข้อเท็จจริงอย่างอื่น จึงฟังว่าการละเลยของนายสุบรรณ์ ถึงขนาดร้ายแรงยิ่งกว่าความประมาทเลินเล่ออย่างธรรมดา พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ว่าคำว่าไม่ได้ล็อคกุญแจรถยนต์ในที่นี้ความหมายควรเป็นว่า ไม่ได้ล็อคกุญแจประตูนั่นเอง ไม่ใช่ติดเครื่องยนต์ทิ้งไว้หรือทิ้งกุญแจรถยนต์ไว้ในรถ จำเลยแก้อุทธรณ์ว่าการที่นายสุบรรณ์จอดรถทิ้งไว้ ๑๐ นาทีนั้น อาจจะเป็นระยะเวลาอันสั้นสำหรับการปฏิบัติการลักขโมยรถ เพราะจะต้องงัดหรือพังกุญแจรถก่อนจึงจะเข้าไปในรถและขโมยรถได้ และเมื่อจำเลยฎีกาก็มิได้โต้แย้งว่าคำว่าไม่ได้ล็อคกุญแจรถหมายถึงไม่ได้ดึงกุญแจติดเครื่องยนต์ออก ข้อเท็จจริงจึงเป็นอันรับฟังได้ว่า คำว่าไม่ได้ล็อคกุญแจรถยนต์ที่บันทึกไว้นั้นหมายความถึงไม่ได้ล็อคกุญแจประตูรถยนต์ ดังนั้น การที่นายสุบรรณ์จอดรถยนต์ไว้ที่ริมถนนลาดพร้าว โดยไม่ได้ล็อคกุญแจประตูรถยนต์ แต่ก็ได้ดึงกุญแจติดเครื่องยนต์ออก และทิ้งรถยนต์ไว้เพียงประมาณ ๑๐ นาที เพื่อไปซื้อก๋วยเตี๋ยวที่ร้านริมถนนลาดพร้าวห่างจากที่จอดรถประมาณ ๓๐ เมตร โดยที่ยังมีผู้คนอยู่ในบริเวณนั้น ดังที่บันทึกไว้ว่าเมื่อนายสุบรรณ์กลับมาที่รถ ได้สอบถามผู้ที่อยู่ใกล้เคียงไม่มีผู้ใดเห็นเหตุการณ์แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงดังกล่าวมานี้ เห็นว่าการที่รถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้ได้หายไปมิได้เกิดจากความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของนายสุบรรณ์ผู้เอาประกันภัย จำเลยจึงต้องรับผิดตามสัญญาประกันภัย
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 260/2523
บริษัทอินเตอร์เนชันแนล ทรัสท์ แอนด์ ไพแนนซ์ จำกัด โจทก์
บริษัทไทยพัฒนาประกันภัย จำกัด ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - บริษัทอินเตอร์เนชันแนล ทรัสท์ แอนด์ ไพแนนซ์ จำกัด · ล. - บริษัทไทยพัฒนาประกันภัย จำกัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ชลูตม์ สวัสดิทัต · สนิท อังศุสิงห์ · วัฒน์ ผดุงจิตร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายโกมล อิศรางกูร ณ อยุธยา · ศาลอุทธรณ์ - นายยง ศรีนาม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา