คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3081/2523
ป.พ.พ. ม.8, 437
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้ใช้ยานพาหนะมีหน้าที่ต้องดูแลรักษายานพาหนะให้อยู่ในสภาพปลอดภัยเสมอ และไม่สามารถอ้างเหตุสุดวิสัยได้หากเกิดความเสียหายจากการที่ยานพาหนะชำรุดบกพร่องโดยไม่ได้พิสูจน์ว่าได้จัดการระมัดระวังตามสมควรแล้ว
ย่อคำพิพากษา
ผู้ที่นำยานพาหนะอันเดินด้วยกำลังเครื่องจักรกลมาใช้ในทางมีหน้าที่ต้องตรวจสอบรักษาเปลี่ยนแก้ให้เครื่องจักรกลอยู่ในสภาพที่มั่นคงแข็งแรงใช้การได้โดยปลอดภัยเสมอ จำเลยไม่มีพยานแสดงว่าเหตุที่เรียกว่าเบรคแตกไม่มีใครจะอาจป้องกันได้ แม้จะได้จัดการระมัดระวังตามสมควรแล้ว จึงอ้างเป็นเหตุสุดวิสัยไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.8 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.437 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายสวัสดิ์ สมบูรณ์ผล · จำเลย - นายพิชิต ธนพานิช กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประทีป ชุ่มวัฒนะ · สมบัติ วังตาล · ทวี กสิยพงศ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา