คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2879/2524
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนจากการที่จำเลยอยู่ในที่ดินโดยละเมิด แม้จะเป็นประเด็นที่เพิ่มจากคดีเดิม แต่หากมูลกรณีที่เรียกร้องได้นั้นอาศัยประเด็นตามฟ้องเดิมที่เคยมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว จะเป็นการฟ้องซ้ำต้องห้ามตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
คดีก่อนโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินโดยอ้างว่าจำเลยอยู่โดยไม่มีสิทธิอันเป็นการละเมิดแล้วโจทก์ฟ้องคดีนี้เรียกร้องให้จำเลยชำระค่าเช่าหรือค่าสินไหมทดแทนในการที่โจทก์ขาดประโยชน์ไม่ได้ใช้ที่ดินดังนี้ เป็นการอาศัยมูลกรณีที่กล่าวว่าจำเลยอยู่ในที่ดินโจทก์โดยละเมิดซึ่งโจทก์มีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนได้จากจำเลยในคดีเดิมนั่นเองแม้การฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนนี้ จะเป็นประเด็นที่เพิ่มจากประเด็นในคดีเดิมแต่มูลกรณีที่จะเรียกร้องได้ก็ต้องอาศัยประเด็นตามฟ้องเดิมซึ่งต้องห้ามมิให้ฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา173(1) (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 466/2503)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อที่ดินจาก ย. ซึ่งที่ดินดังกล่าว ย. ได้ตกลงให้จำเลยอาศัยทำการปลูกพืชไร่ โจทก์ได้บอกกล่าวให้จำเลยออกจากที่ดินแต่จำเลยไม่ออก โจทก์จึงได้ฟ้องขับไล่จำเลยให้ออกจากที่ดินนั้น คดียังอยู่ในระหว่างการสืบพยาน การที่จำเลยไม่ยอมออกจากที่ดินทำให้โจทก์ขาดประโยชน์ จึงขอให้ศาลพิพากษาบังคับจำเลยเสียเงินค่าเช่าที่ดินให้โจทก์จนกว่าจำเลยจะออกจากที่ดินของโจทก์
ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องซ้อนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173 ให้ยกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีก่อนโจทก์กล่าวในคำฟ้องว่า จำเลยอยู่ในที่ดินของโจทก์โดยไม่มีสิทธิ ขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่ดิน เท่ากับโจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยอยู่ในที่ดินโจทก์โดยละเมิด ฉะนั้น การที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีนี้โดยเรียกร้องให้จำเลยชำระค่าเช่าหรือค่าสินไหมทดแทนในการที่โจทก์ขาดประโยชน์ที่ไม่ได้ใช้ที่ดิน ก็โดยอาศัยมูลกรณีที่กล่าวหาว่าจำเลยอยู่ในที่ดิน โจทก์โดยละเมิด ซึ่งโจทก์มีสิทธิที่จะฟ้องเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนได้จากจำเลยในคดีเดิมนั้นเอง แม้การฟ้องเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยในคดีนี้จะเป็นประเด็นที่เพิ่มไปจากประเด็นในคดีเดิมก็ตาม แต่มูลกรณีที่จะเรียกร้องได้ก็ต้องอาศัยประเด็นตามฟ้องเดิมที่ว่าที่ดินเป็นของโจทก์จำเลยอยู่ในที่ดินโจทก์โดยละเมิดหรือไม่ อันเป็นประเด็นที่สืบเนื่องเป็นเรื่องเดียวกันกับประเด็นในคดีนี้ จึงต้องห้ามมิให้โจทก์ยื่นคำฟ้องในเรื่องเดียวกันนั้นได้อีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173(1) (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 466/2503 คุณหญิงวาศ ศรีวิกรมาทิตย์ โจทก์ บริษัทเกษตรกรรมทหารผ่านศึก จำกัด ฯ กับพวก จำเลย)
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2879/2524
นายพงษ์นรินทร์ เหลืองทอง โจทก์
นายบรรจง วีระชาติญานุกูล จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายพงษ์นรินทร์ เหลืองทอง · จำเลย - นายบรรจง วีระชาติญานุกูล |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พิศิษฏ์ เทศะบำรุง · จินดา บุญศิริ · พูน จักรเสน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา