คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3425/2526

โจทก์ทั้งสองฟ้องเรียกค่าน้ำมันชนิดต่าง ๆ จากจำเลยที่ 1 โดยโจทก์ที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของปั๊ม ท.บริการฟ้องเรียกเงินจำนวน73,688 บาท โจทก์ที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าของปั๊ม ย.บริการฟ้องเรียกเงินจำนวน 15,896 บาท โดยทั้งสองมิได้มีผลประโยชน์ร่วมกันในมูลความแห่งคดี เพราะเป็นการซื้อขายคนละสถานที่คนละเวลา ซึ่งโดยปกติโจทก์ทั้งสองจะฟ้องคดีรวมกันมาไม่ได้ ฉะนั้นในการคำนวณทุนทรัพย์ที่พิพาทจึงต้องแยกพิจารณาของโจทก์แต่ละคนไป จะนำมาพิจารณารวมกันไม่ได้ เมื่อทุนทรัพย์ของโจทก์ที่ 2 มีเพียง 15,986 บาท คดีในส่วนของโจทก์ที่ที่ 2 จึงยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นและต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 อุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ในส่วนที่เกี่ยวกับโจทก์ที่ 2 ซึ่งศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้ จึงเป็นการไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยและย่อมพิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ 1 และคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในส่วนที่เกี่ยวกับฟ้องของโจทก์ที่ 2

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ เป็นเจ้าของและผู้จัดการปั๊มน้ำมันเอสโซ่ทองสงวนบริการ โจทก์ที่ ๒ เป็นเจ้าของและผู้จัดการปั๊มน้ำมันเอสโซ่ยิ่งวัฒนา จำเลยที่ ๑ ได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๒ เป็นตัวแทนดำเนินการเกี่ยวกับการสร้างทาง จำเลยที่ ๒ ในฐานะตัวแทนจำเลยที่ ๑ ซื้อน้ำมันชนิดต่าง ๆไปจากโจทก์ที่ ๑ เพื่อนำไปสร้างทางคิดเป็นเงิน ๗๓,๖๘๘ บาท และซื้อน้ำมันต่าง ๆ จากโจทก์ที่ ๒ เป็นเงิน ๑๕,๙๘๖ บาท สัญญาว่าจะชำระเงินภายใน ๕ วัน แต่จำเลยที่ ๒ ไม่ชำระเงินตามนัด โจทก์ทั้งสองทวงถาม จำเลยเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงินตามฟ้องพร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ติดต่อประสานงานกับกรมทางหลวงก็เพื่อให้ถูกระเบียบทางราชการเท่านั้น มิได้ทำขึ้นเพื่อให้จำเลยที่ ๒ ไปติดต่อกับโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า การซื้อน้ำมันชนิดต่าง ๆ ตามฟ้อง เป็นการทำแทนจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงิน ๘๙,๖๗๔ บาท พร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ทั้งสอง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ที่ ๑ ฟ้องเรียกเงินค่าขายสินค้าจากจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๗๓,๖๘๘ บาท ส่วนโจทก์ที่ ๒ ก็ฟ้องเรียกเงินค่าขายสินค้าจากจำเลยที่ ๑เป็นเงิน ๑๕,๙๘๖ บาท โดยโจทก์ทั้งสองมิได้มีผลประโยชน์ร่วมกันในมูลความแห่งคดี เพราะเป็นการซื้อขายคนละสถานที่คนละเวลา ซึ่งโดยปกติโจทก์ทั้งสองจะฟ้องคดีรวมกันมาไม่ได้ ฉะนั้นในการคำนวณทุนทรัพย์ที่พิพาทจึงต้องแยกพิจารณาของโจทก์แต่ละคนไป จะนำมารวมกันไม่ได้ เมื่อทุนทรัพย์ของโจทก์ที่ ๒ มีเพียง ๑๕,๙๘๖ บาท คดีในส่วนของโจทก์ที่ ๒ จึงยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นและต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๔ อุทธรณ์ของจำเลยที่ ๑ ในส่วนที่เกี่ยวกับโจทก์ที่ ๒ ซึ่งศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้จึงไม่ถูกต้อง สำหรับคดีในส่วนที่เกี่ยวกับโจทก์ที่ ๑ นั้น ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๑ ยอมให้จำเลยที่ ๒ เป็นตัวแทนสั่งซื้อน้ำมันจากโจทก์ที่ ๑ จึงต้องรับผิดชำระเงินให้โจทก์ที่ ๑ ตามฟ้อง พิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ ๑ และคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่เกี่ยวกับฟ้องของจำเลยที่ ๒ นอกจากนี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3425/2526 นายหยก จารุพิทักษ์ กับพวก โจทก์ ห้างหุ้นส่วนจำกัดกำแพงเพชรวิวัฒน์ กับพวก จำเลย