คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3536/2526
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ศาลจะลงโทษจำเลยในข้อหาที่โจทก์มิได้ฟ้องกล่าวหาไม่ได้ เว้นแต่เป็นข้อที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย.
ย่อคำพิพากษา
โจทก์มิได้ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยมีเฮโรอีนที่เป็นคราบติดอยู่ ในหลอดฉีดยาเสพติดให้โทษเข้าร่างกายของกลางแต่อย่างใด การที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีเฮโรอีนที่ติดเป็นคราบอยู่ในหลอดฉีดยาเสพติด ของกลาง ถือได้ว่าศาลชั้นต้นพิพากษา ในข้อที่โจทก์มิได้กล่าวในฟ้องเป็นการมิชอบด้วยมาตรา 192 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ปัญหาดังกล่าวเป็นข้อกฎหมายที่ เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้จำเลยจะมิได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหาข้อนี้ ศาลฎีกาย่อมยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ และชอบที่จะพิพากษายกฟ้อง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับนายเสกสรรซึ่งศาลพิพากษาลงโทษไปแล้ว ร่วมกันกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกันกล่าวคือ ก. จำเลยและนายเสกสรรร่วมกันมีไว้ในความครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ จำนวน 1 หลอด น้ำหนัก 0.02 กรัมโดยมิได้รับอนุญาต ข. จำเลยกับนายเสกสรรเสพยาเสพติดให้โทษเฮโรอีนโดยการฉีดเข้าสู่ร่างกายโดยฝ่าฝืนกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15, 67 ข้อหาอื่นให้ยก
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง (ที่ถูกต้องพิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องข้อหามีเฮโรอีนในครอบครองอีกข้อหาหนึ่ง)
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องข้อหาดังกล่าวในฟ้อง ข้อ ก.ว่าจำเลยมีเฮโรอีน 1 หลอด น้ำหนัก 0.02 กรัม โดยมิได้รับอนุญาต ส่วนฟ้องข้อ ข. โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเสพยาเสพติดให้โทษโดยฉีดเข้าสู่ร่างกาย ตามฟ้องข้อ ก. นั้น โจทก์นำสืบว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจจับนายเสกสรรได้พร้อมด้วยเฮโรอีน 1 หลอดกาแฟหนัก 0.02 กรัม เฮโรอีนตามฟ้องข้อ ก. ย่อมหมายถึงเฮโรอีนในหลอดกาแฟนี้ โจทก์มิได้ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยมีเฮโรอีนที่เป็นคราบติดอยู่ในหลอดฉีดยาเสพติดให้โทษเข้าร่างกายของกลางแต่อย่างใด การที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีเฮโรอีนที่ติดเป็นคราบอยู่ในหลอดฉีดยาเสพติดของกลาง ซึ่งโจทก์มิได้ฟ้องขอให้ลงโทษ และโจทก์มิได้อุทธรณ์ดังนี้ถือได้ว่าศาลชั้นต้นพิพากษาในข้อที่โจทก์มิได้กล่าวในฟ้อง จึงเป็นการมิชอบด้วยมาตรา 192 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ปัญหาดังกล่าวเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหาข้อนี้ ศาลฎีกาย่อมยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 225 ประกอบด้วยมาตรา 195 วรรคสอง ชอบที่ศาลฎีกาจะพิพากษายกฟ้อง
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3536/2526
พนักงานอัยการ จังหวัดนครปฐม โจทก์
นายสาลี่ ปิ่นสินชัย จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการ จังหวัดนครปฐม · จำเลย - นายสาลี่ ปิ่นสินชัย |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดำริ ศุภพิโรจน์ · สุทิน เลิศวิรุฬห์ · อำนวย อินทุภูติ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา