⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1713/2527

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1713/2527

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
หากลูกจ้างไม่เคยใช้สิทธิพักผ่อนประจำปี และนายจ้างไม่เคยปฏิเสธสิทธิของลูกจ้าง ถือว่านายจ้างยังไม่ได้โต้แย้งสิทธิของลูกจ้าง และลูกจ้างไม่มีอำนาจฟ้อง

ย่อคำพิพากษา

ลูกจ้างไม่เคยยื่นความจำนงขอหยุดพักผ่อนประจำปีตามสิทธิของตนมาก่อน และไม่ปรากฏว่านายจ้างปฏิเสธมิให้ลูกจ้างหยุดพักผ่อนประจำปีดังนี้ นายจ้างยังมิได้โต้แย้งสิทธิของลูกจ้าง ลูกจ้างจึงไม่มีอำนาจฟ้อง ส่วนที่นายจ้างให้การว่าลูกจ้างไม่มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีเพราะมีวันลาเกินกำหนด เป็นเพียงข้อต่อสู้ที่ยกขึ้นภายหลังลูกจ้างฟ้องคดีแล้ว จะถือเป็นข้ออ้างว่านายจ้างโต้แย้งสิทธิของลูกจ้างหาได้ไม่

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.10 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.32 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.55 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.177 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.37 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.39

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปี แต่จำเลยไม่อนุญาตให้โจทก์หยุดพักผ่อนประจำปีโดยอ้างว่าขัดต่อระเบียบของจำเลย ขอให้ศาลพิพากษาบังคับจำเลยอนุญาตให้โจทก์หยุดพักผ่อนประจำปี ถ้าจำเลยไม่อนุญาตให้ใช้ค่าเสียหายเท่ากับอัตราค่าจ้างทำงานในวันหยุดพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่เคยยื่นความจำนงขอหยุดพักผ่อนประจำปี และจำเลยก็ไม่เคยโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์ย่อมไม่มีอำนาจฟ้อง อย่างไรก็ตามโจทก์มีวันลาเกินกำหนดตามระเบียบของจำเลย จึงไม่มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีขอให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า แม้โจทก์จะมิได้ยื่นความจำนงขอหยุดพักผ่อนประจำปี แต่ตามคำให้การของจำเลยปฏิเสธว่า โจทก์ไม่มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีเพราะขัดต่อระเบียบของจำเลยนั้น เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง โจทก์ลาเกินกว่ากำหนดที่ระบุในระเบียบของจำเลย จึงไม่มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีตามกำหนดในระเบียบ คงมีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ ๑๐ เท่านั้นพิพากษาให้จำเลยอนุญาตให้โจทก์หยุดพักผ่อนประจำปี ถ้าไม่อาจอนุญาตได้ให้ใช้ค่าเสียหายเท่ากับค่าจ้างในวันหยุดแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย คำขออื่นให้ยก โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยอุทธรณ์ข้อแรกของจำเลยว่า สิทธิของโจทก์ที่จะหยุดพักผ่อนประจำปีนั้น เป็นคนละกรณีกับสิทธิของโจทก์ที่จะนำคดีมาฟ้อง แม้โจทก์จะมีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีก็ตาม แต่จะมีสิทธินำคดีมาฟ้องเพื่อขอบังคับให้จำเลยสั่งอนุญาตให้โจทก์หยุดพักผ่อนประจำปีได้ต่อเมื่อจำเลยได้โต้แย้งสิทธิของโจทก์ คดีนี้ปรากฏว่าโจทก์ไม่เคยยื่นความจำนงขอหยุดพักผ่อนประจำปีตามสิทธิของตนมาก่อน ทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยปฏิเสธไม่อนุญาตหรือมีคำสั่งห้ามโจทก์มิให้หยุดพักผ่อนประจำปี จำเลยจึงมิได้โต้แย้งสิทธิของโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๕๕ สิทธิของโจทก์ที่จะนำคดีมาฟ้องยังไม่เกิดขึ้น โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ส่วนที่จำเลยให้การปฏิเสธว่า โจทก์ไม่มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีเพราะมีวันลาเกินกว่าที่กำหนดไว้ในระเบียบของจำเลย เป็นเพียงข้อต่อสู้ที่ยกขึ้นภายหลังโจทก์ฟ้องคดีนี้แล้ว จะถือเป็นข้ออ้างว่าจำเลยโต้แย้งสิทธิของโจทก์แล้วหาได้ไม่ อุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยฟังขึ้น ไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์กับอุทธรณ์ข้ออื่นของจำเลยต่อไป พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1713/2527 นางอนงค์ ทองตรี ฯ กับพวก โจทก์ คุรุสภา กับพวก จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางอนงค์ ทองตรี ฯ กับพวก · จำเลย - คุรุสภา กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)เพียร สุมิระ · ขจร หะวานนท์ · สมบูรณ์ บุญภินนท์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายวิรัตน์ ลัทธิวงศกร · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 2749/2538ฎีกา 4715/2542ฎีกา 681/2506ฎีกา 2439/2531ฎีกา 9815/2555ฎีกา 1452/2511ฎีกา 3206/2537ฎีกา 8688/2551ฎีกา 8777/2548ฎีกา 2834/2527ฎีกา 1968/2533ฎีกา 7903/2568ฎีกา 7466/2538ฎีกา 8875/2542ฎีกา 1889/2511ฎีกา 8680/2551ฎีกา 1360/2544ฎีกา 861/2540ฎีกา 1765/2492ฎีกา 863/2524ฎีกา 1170/2505ฎีกา 72/2505ฎีกา 1593/2524ฎีกา 4470/2543
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา