⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3739/2527

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3739/2527

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้น ย่อมเป็นที่สุด

ย่อคำพิพากษา

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้อง มีผลเป็นการไม่รับอุทธรณ์ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น แม้เหตุที่ยกขึ้นอ้างในการไม่รับอุทธรณ์จะต่างกัน คำสั่งศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 วรรคแรก

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.236

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ ได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๑ โจทก์ได้รับความเสียหายเป็นเงิน ๓๐๐,๐๐๐ บาทขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้เงินจำนวนดังกล่าวแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ไม่ใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ เหตุเกิดขึ้นเพราะความประมาทของโจทก์เอง ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ขาดนัดยื่นคำให้การ ก่อนวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำให้การและฟ้องแย้งรวมกันมา ศาลชั้นต้นเห็นว่าคำร้องของจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อความใดที่เป็นการยกข้อต่อสู้ขึ้นแก้คำฟ้อง ถือไม่ได้ว่าเป็นการแก้ไขคำให้การ กรณีไม่อาจรับฟ้องแย้งไว้พิจารณามีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้ง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ ๑ มิได้แสดงเหตุใดโดยชัดแจ้งเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๕ ไม่รับอุทธรณ์ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ตามคำร้องขอแก้ไขคำให้การ จำเลยที่ ๑ มิได้ยกข้อต่อสู้อย่างใดขึ้นใหม่ กฎหมายบัญญัติให้จำเลยฟ้องแย้งรวมมาในคำให้การเมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฟ้องแย้งมาในคำให้การเดิมหรือคำให้การที่แก้ไขเพิ่มเติม ย่อมไม่มีสทธิที่จะฟ้องแย้งได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๗๗ วรรคสาม ให้ยกคำร้อง จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ ๑ เมื่อจำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้อง มีผลเป็นการไม่รับอุทธรณ์ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น แม้เหตุที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกขึ้นอ้างในการไม่รับอุทธรณ์จะต่างกันคำสั่งศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๒๓๖ วรรคแรก จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิฎีกา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๑ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3739/2527 กรมทางหลวง โจทก์ บริษัทรัตนสุรีย์ จำกัด กับพวก จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - กรมทางหลวง · จำเลย - บริษัทรัตนสุรีย์ จำกัด กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)อาจ ปัญญาดิลก · มาโนช เพียรสนอง · ดำรง สายเชื้อ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแพ่ง - นายอุดม เฟื่องฟุ้ง · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 6602/2541ฎีกา 432/2503ฎีกา 8277/2551ฎีกา 3190/2530ฎีกา 9276/2542ฎีกา 16/2497ฎีกา 9407/2546ฎีกา 5187/2548ฎีกา 8584/2553ฎีกา 1404/2498ฎีกา 5503/2536ฎีกา 42/2509ฎีกา 4659/2552ฎีกา 10431/2550ฎีกา 432/2542ฎีกา 3666/2540ฎีกา 2197/2548ฎีกา 657-660/2510ฎีกา 628/2532ฎีกา 170/2504ฎีกา 2405/2533ฎีกา 1582/2556ฎีกา 6260/2541ฎีกา 6582/2553
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา