คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3812/2527
ป.อาญา ม.352
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่บุคคลรับทรัพย์สินของผู้อื่นไปจำหน่ายโดยมีข้อตกลงเรื่องราคาและผลตอบแทน หากไม่สามารถจำหน่ายได้ต้องคืนทรัพย์สินนั้น หากไม่คืนและอ้างว่านำเงินไปใช้แล้ว ถือเป็นเพียงการผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์
ย่อคำพิพากษา
จำเลยรับสร้อยคอและสร้อยข้อมือทองคำของโจทก์ไปจำหน่ายโดยกำหนดราคากันไว้จะขายเกินหรือต่ำกว่าราคาที่โจทก์กำหนดก็ได้เมื่อขายได้แล้วต้องส่งเงินให้แก่โจทก์ตามราคาที่กำหนดโดยได้เปอร์เซ็นถ้าขายไม่ได้ก็นำมาคืน ดังนี้ไม่ใช่เรื่องตัวแทน หรือจำเลยได้รับมอบหมายให้รับราคาสร้อยไว้แทนโจทก์ เมื่อจำเลยไม่คืนสร้อยและว่าเอาเงินไปใช้หมดแล้ว เป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งเท่านั้น ไม่มีความผิดฐานยักยอกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.352 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางสุนีย์ แต้สกุล · จำเลย - นางพรสวรรค์ จารุนัฏ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | วุฒิ ยุววิทยาพาณิชย์ · โสภณ รัตนากร · วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา