คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 401/2530

โจทก์เพียงแต่มอบหมายให้การไฟฟ้านครหลวงดำเนินการเก็บรักษา ซ่อมแซม แจ้งความ กล่าวโทษ แจ้งราคาค่าเสียหายของทรัพย์และรับชำระหนี้ที่ผู้ละเมิดยอมชดใช้ให้ในชั้นแจ้งความที่สถานีตำรวจ ส่วนการติดตามทวงถามเรียกร้องค่าเสียหายจากผู้ละเมิดซึ่งไม่ยอมชดใช้ โจทก์จะเป็นผู้ดำเนินการเอง โดยขอให้การไฟฟ้านครหลวงแจ้งเหตุที่เกิดขึ้น พร้อมกับรวบรวมหลักฐานส่งไปให้โจทก์ ดังนี้ยังถือไม่ได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้การไฟฟ้านครหลวงเป็นตัวแทนโจทก์ในการติดตามทวงถามเรียกร้องให้ผู้ทำละเมิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่า เหตุละเมิดเกิดขึ้นวันที่ 22 สิงหาคม 2524 ครั้น วันที่16 กุมภาพันธ์ 2525 การไฟฟ้านครหลวงแจ้งเรื่องการละเมิดและผู้ทำละเมิดให้โจทก์ทราบโจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2525 คดีจึงไม่ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเสาเหล็กโคมไฟฟ้าสาธารณะโจทก์กับการไฟฟ้านครหลวงตกลงเกี่ยวกับการดูแลรักษาไฟฟ้าสาธารณะปรากฏตามเอกสารท้ายฟ้อง เมื่อวันที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๒๔ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ขับขี่รถยนต์ชนเสาไฟฟ้าของการไฟฟ้านครหลวงซึ่งติดตั้งโคมไฟฟ้าของโจทก์ทำให้ทรัพย์สินของโจทก์เสียหายเป็นเงิน ๔,๐๐๖.๙๕ บาท เมื่อวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕ โจทก์รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้ต้องชดใช้ค่าเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหายแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๒ ให้การว่า โจทก์กับการไฟฟ้านครหลวงมีข้อตกลงกันว่าให้การไฟฟ้านครหลวงดูแลรักษาไฟฟ้าสาธารณะ ดำเนินการเป็นเจ้าของเรื่องเมื่อเสาไฟฟ้าถูกรถชน แสดงว่าโจทก์ทราบเหตุคดีนี้เมื่อวันที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๒๔ โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๙กันยายน ๒๕๒๕ คดีจึงขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามหนังสือที่ กทม.๐๓๐๖/๑๗๓๔๙ ลงวันที่ ๒๘ กันยายน ๒๕๑๙ โจทก์มอบหมายให้การไฟฟ้านครหลวงดำเนินการเก็บรักษา ซ่อมแซม แจ้งความ กล่าวโทษ และแจ้งราคาค่าเสียหายของทรัพย์ และรับชำระหนี้ที่ผู้ละเมิดยอมชดใช้ให้ในชั้นแจ้งความที่สถานีตำรวจเท่านั้น ส่วนการติดตามทวงถามเรียกร้องค่าเสียหายจากผู้ละเมิดซึ่งไม่ยอมชดใช้ โจทก์จะเป็นผู้ดำเนินการเองโดยขอให้การไฟฟ้านครหลวงแจ้งเหตุที่เกิดขึ้นให้โจทก์ทราบโดยด่วนพร้อมกับรวบรวมหลักฐานส่งไปให้โจทก์ด้วย ตามข้อความในหนังสือดังกล่าวแสดงอยู่ในตัวว่า ในขณะที่การไฟฟ้านครหลวงดำเนินการต่าง ๆ ตามที่โจทก์มอบหมายนั้น โจทก์ยังไม่ทราบเหตุที่เกิดขึ้น หากผู้ละเมิดไม่ยอมชดใช้ค่าเสียหายและต้องติดตามทวงถามเรียกร้องค่าเสียหายจากผู้ละเมิด จึงให้การไฟฟ้านครหลวงแจ้งเหตุให้โจทก์ทราบ ดังนี้จึงยังถือไม่ได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้การไฟฟ้านครหลวงเป็นตัวแทนโจทก์ในการติดตามทวงถามเรียกร้องให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามที่จำเลยที่ ๒ ฎีกา เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่า เหตุคดีนี้เกิดเมื่อวันที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๒๔ จำเลยที่ ๒ ไม่ยอมชดใช้ค่าเสียหาย ครั้นวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕ การไฟฟ้านครหลวงแจ้งเรื่องการละเมิดและผู้กระทำละเมิดให้โจทก์ทราบ ต่อมาโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๒๙ กันยายน ๒๕๒๕ นับแต่วันที่การไฟฟ้านครหลวงแจ้งให้โจทก์ทราบจนถึงวันที่โจทก์ฟ้องเป็นเวลายังไม่เกิน ๑ ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๘ ดังนี้ คดีของโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 401/2530 กรุงเทพมหานคร โจทก์ นายถมยา ทัดทอง กับพวก จำเลย