⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 493/2534

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 493/2534

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การใช้สิทธิทางศาลตาม ป.วิ.พ. มาตรา 55 ต้องมีกฎหมายสารบัญญัติสนับสนุนว่าเป็นกรณีจำเป็นที่ต้องร้องขอต่อศาลเพื่อรับรองหรือคุ้มครองสิทธิที่มีอยู่ การอ้างว่าถูกโต้แย้งสิทธิแล้ว ต้องฟ้องเป็นคดีมีข้อพิพาท ไม่ใช่ยื่นคำร้องเป็นคดีไม่มีข้อพิพาท.

ย่อคำพิพากษา

การใช้สิทธิทางศาลตาม ป.วิ.พ. มาตรา 55 นั้นมิได้หมายความว่าผู้ใดประสงค์จะใช้สิทธิของศาลอย่างใดก็อาจใช้ได้ตามอำเภอใจต้องพิจารณาด้วยว่ามีกฎหมายสารบัญญัติสนับสนุนว่าเป็นกรณีจำเป็นที่จะต้องมาร้องขอต่อศาลเพื่อรับรอง หรือคุ้มครองตามสิทธิของตนที่มีอยู่ด้วย กรณีผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งว่าคำให้การพยานโจทก์ คำพิพากษาศาลชั้นต้นและคำสั่งศาลฎีกาในคดีอาญาเป็นโมฆะนั้น ไม่มีกฎหมายสารบัญญัติบทใดบัญญัติสนับสนุนให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลได้ การที่ผู้ร้องอ้างว่าถูกโต้แย้งสิทธิแล้วนั้นก็เป็นเรื่องที่ผู้ร้องชอบที่จะฟ้องผู้ที่ผู้ร้องเห็นว่าโต้แย้งสิทธิของผู้ร้องเข้ามาเป็นคดีมีข้อพิพาท ดังนี้ผู้ร้องจะยื่นคำร้องขอเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทหาได้ไม่.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.55

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า คดีก่อนผู้ร้องได้ฟ้องนายเกียรติศักดิ์หิรัญเจริญเวช ต่อศาลอาญาในความผิดฐานเบิกความเท็จ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีไม่มีมูลพิพากษายกฟ้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาผู้ร้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องเห็นว่า การที่ผู้พิพากษาในคดีดังกล่าวนั่งพิจารณาสืบพยานโจทก์เพียงนายเดียว การที่คำพิพากษาศาลชั้นต้นฉบับพิมพ์ได้ถูกแก้ไขเพิ่มเติมหลายแห่งผิดไปจากที่ได้อ่านให้คู่ความฟังและการที่ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายบางข้อ เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้มีคำสั่งว่าคำให้การพยานโจทก์กับคำพิพากษาศาลชั้นต้นและคำสั่งศาลฎีกาดังกล่าวเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 113 และ 115 ศาลชั้นต้นให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่ผู้ร้องฎีกาในข้อแรกว่า คดีนี้เป็นกรณีที่ผู้ร้องอาจใช้สิทธิทางศาลได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 นั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า การที่จะใช้สิทธิทางศาลตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวมีได้หมายความว่าผู้ใดประสงค์จะใช้สิทธิทางศาลอย่างใดก็อาจใช้ได้ตามอำเภอใจต้องพิจารณาด้วยว่ามีกฎหมายสารบัญญัติสนับสนุนว่าเป็นกรณีจำเป็นที่จะต้องมาร้องขอต่อศาลเพื่อรับรองหรือคุ้มครองตามสิทธิของตนที่มีอยู่ด้วย กรณีของผู้ร้องในคดีนี้ไม่มีกฎหมายสารบัญญัติบทใดบัญญัติสนับสนุนให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลได้ ที่ผู้ร้องอ้างในฎีกาว่าผู้ร้องถูโต้แย้งสิทธิแล้วนั้น ก็เป็นเรื่องที่ผู้ร้องชอบที่จะฟ้องผู้ที่ผู้ร้องเห็นว่าโต้แย้งสิทธิของผู้ร้องเข้ามาเป็นคดีมีข้อพิพาท ผู้ร้องจะยื่นคำร้องขอเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทดังคดีนี้หาได้ไม่ กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาข้ออื่นของผู้ร้องต่อไปเพราะไม่อาจทำให้ผลคดีเปลี่ยนแปลง..." พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 493/2534 นาย โอภาส สาคร วา สี ผู้ร้อง

รายละเอียดคดี

คู่ความผู้ร้อง - นาย โอภาส สาคร วา สี
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)จรัส อุดมวรชาติ · ไมตรี กลั่นนุรักษ์ · อุไร คังคะเกตุ
แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 673/2526ฎีกา 1812/2506ฎีกา 1281-1283/2493ฎีกา 704/2522ฎีกา 1029/2519ฎีกา 1565/2543ฎีกา 2618/2526ฎีกา 1218/2534ฎีกา 5280/2544ฎีกา 73-74/2506ฎีกา 2765/2548ฎีกา 2368/2523ฎีกา 1025/2487ฎีกา 1971/2494ฎีกา 789/2515ฎีกา 513/2546ฎีกา 7577/2538ฎีกา 1112/2535ฎีกา 1035/2519ฎีกา 1173/2497ฎีกา 1083/2536ฎีกา 768/2518ฎีกา 2498/2550ฎีกา 2126/2539
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ