คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 90/2536
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
หลักฐานการเสียภาษีบำรุงท้องที่ ไม่ใช่หลักฐานแสดงความเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดิน.
ย่อคำพิพากษา
หลักฐานการเสียภาษีบำรุงท้องที่หาใช่หลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงการเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่พิพาทไม่
ในชั้นชี้สองสถานเมื่อศาลชั้นต้นมิได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทว่า การที่จำเลยไม่ฟ้องเรียกคืนซึ่งการครอบครองที่ดินพิพาทใน 1 ปี จึงเสียสิทธิการคอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1375 วรรคสองและโจทก์มิได้โต้แย้งคัดค้านถือว่าโจทก์สละประเด็นดังกล่าว แม้ปัญหานี้เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่ศาลฎีกาไม่เห็นสมควรยกขึ้นวินิจฉัยให้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142 (5) ประกอบมาตรา 246, 247 ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - ๓๔ นายอูเซ็นหรืออูเซ็ง มะเด็ง กับพวก · จำเลย - นายประสงค์ บุตรดี กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | วิทูรย์ สุทธิประภา · อัมพร เดชศิริ · สมปอง เสนเนียม |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดปัตตานี - นายอนันต์ ไชยถาวร · ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายชวเลิศ โสภณวัต |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา