คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2312/2538
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การโต้แย้งสิทธิในที่ดินอันเป็นเหตุให้ไม่สามารถออกโฉนดที่ดินได้ ย่อมถือเป็นการโต้แย้งสิทธิของผู้อ้างสิทธิในที่ดินนั้น และผู้อ้างสิทธิมีอำนาจฟ้องต่อผู้โต้แย้งได้โดยตรง โดยไม่จำเป็นต้องปฏิบัติตามกระบวนการที่กฎหมายที่ดินกำหนดไว้สำหรับการคัดค้านการออกโฉนดที่ดิน.
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ฟ้องว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์และโจทก์ครอบครองตลอดมา โจทก์ยื่นคำร้องขอออกโฉนดที่ดิน จำเลยทั้งสองโต้แย้งคัดค้านว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณประโยชน์เป็นเหตุให้เจ้าพนักงานที่ดินไม่ยอมออกโฉนดที่ดินพิพาทให้ ย่อมเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องโดยหาจำต้องปฏิบัติตาม ป.ที่ดิน มาตรา 60 ไม่ เพราะโจทก์มิได้ฟ้องจำเลยทั้งสองในฐานะเจ้าพนักงานผู้ออกโฉนดที่ดิน
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายฉลอง สว่างเนตร · อนันตสมบูรณ์ - นายอุทัย · จำเลย - นายอำเภอโคกสำโรง กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ชูชาติ ศรีแสง · จิระ บุญพจนสุนทร · วินัย วิมลเศรษฐ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดลพบุรี - นายศักดิ์ชัย ทรงครุฑ · ศาลอุทธรณ์ - นายเสริม บุญทรงสันติกุล |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา