คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2512/2538
ป.พ.พ. ม.381, 386, 391
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่โจทก์ครอบครองใช้ประโยชน์ในสิ่งของที่จำเลยส่งมอบให้โดยมิได้บอกปัดหรือบอกเลิกสัญญาในเวลาอันควร ถือเป็นการสละสิทธิเรียกร้องตามสัญญาโดยปริยาย โจทก์จึงไม่อาจยกเอาข้อบกพร่องเล็กน้อยที่เกิดขึ้นภายหลังมาเป็นเหตุบอกเลิกสัญญาได้
ย่อคำพิพากษา
จำเลยได้ทำผิดสัญญาซื้อขายสิ่งของเนื่องจากไม่นำหนังสือรับรองสินค้าเข้า (Import Entry) มาแสดง แม้จำเลยได้ส่งมอบสิ่งของให้แก่โจทก์จนถูกต้องครบถ้วนก่อนกำหนดแล้วก็ตาม แต่โจทก์ยังคงครอบครองสิ่งของที่จำเลยส่งมอบให้ตลอดมา โดยมิได้บอกปัดว่าจะไม่รับสิ่งของ และให้จำเลยรับสิ่งของนั้นคืนไป หรือดำเนินการบอกเลิกสัญญาในเวลาอันควร เพิ่งมาบอกเลิกสัญญาหลังจากที่จำเลยส่งมอบสิ่งของที่ซื้อขายแล้วถึง 6 ปีเศษ พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์ได้สละผลบังคับตามสัญญาซื้อขายสิ่งของโดยปริยายแล้ว โจทก์จึงหาอาจยกเอาข้อที่จำเลยไม่นำหนังสือรับรองสินค้าเข้ามาแสดง มาเป็นเหตุบอกเลิกสัญญาและเรียกร้องค่าปรับจากจำเลยได้ไม่
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.381 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.386 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.391 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - กรมทางหลวง · จำเลย - ห้างหุ้นส่วนจำกัดนิพพิทา กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ · จเร อำนวยวัฒนา · อรุณ น้าประเสริฐ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายธีรศักดิ์ เตียวัฒนานนท์ · ศาลอุทธรณ์ - นายชาญชัย ลิขิตจิตถะ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา