คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3229/2538
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
สัญญาประกันชีวิตย่อมตกเป็นโมฆียะ หากผู้เอาประกันปกปิดข้อความจริงที่ควรบอกให้ผู้รับประกันทราบ หรือแจ้งข้อความอันเป็นเท็จในสาระสำคัญตามมาตรา 865 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และผู้ชักชวนเอาประกันชีวิตที่ทราบข้อเท็จจริงดังกล่าว จะถือว่าผู้รับประกันภัยทราบข้อเท็จจริงนั้นด้วยไม่ได้ เว้นแต่ผู้ชักชวนนั้นจะเป็นตัวแทนของผู้รับประกันภัย
ย่อคำพิพากษา
ผู้เอาประกันชีวิตรู้อยู่แล้วว่าตนเองเป็นโรคความดันโลหิตสูง แต่แจ้งในคำขอเอาประกันชีวิตว่าไม่เคยเป็นโรคดังกล่าว อันเป็นความเท็จสัญญาประกันชีวิตย่อมเป็นโมฆียะตาม ป.พ.พ.มาตรา 865 วรรคหนึ่ง
ส.เป็นผู้ชักชวนให้ ธ. ทำสัญญาประกันชีวิตกับจำเลย แม้ ส.รู้ว่า ธ. เป็นโรคความดันโลหิตสูง ก็จะถือว่าจำเลยรู้เช่นนั้นด้วยไม่ได้เพราะ ส.มิได้เป็นผู้มีอำนาจกระทำการแทน หรือเป็นตัวแทนของจำเลยผู้รับประกันชีวิต แต่เป็นเพียงผู้หาผู้ที่จะเอาประกันชีวิตและดำเนินการทำคำขอเอาประกันชีวิตให้แก่ผู้เอาประกันเท่านั้น
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - เด็กชายสุรศักดิ์ ชาติวันชัย · ชาติวันชัย - โดย นายเบิกฤกษ์ · กับพวก - ผู้แทนโดยชอบธรรม · จำเลย - บริษัทสยามประกันชีวิต จำกัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ชูชาติ ศรีแสง · นิเวศน์ คำผอง · วินัย วิมลเศรษฐ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นางนาฏยา ศักดิ์ศรีมณีกูล · ศาลอุทธรณ์ - นายประชุม ปิติสันต์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา