คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1930/2539
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
อุทธรณ์ที่โต้แย้งคำพิพากษาศาลชั้นต้นจะต้องระบุเหตุผลในการอุทธรณ์ให้ชัดแจ้งว่าคำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่ถูกต้องอย่างไรและที่ถูกควรเป็นอย่างไร หากอุทธรณ์ไม่ชัดแจ้ง ศาลจะไม่อาจรับวินิจฉัยได้
ย่อคำพิพากษา
ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ หากโจทก์อุทธรณ์คำพิพากษาดังกล่าวโจทก์ต้องยกเหตุผลมาโต้แย้งคำพิพากษาศาลแรงงานกลางให้ชัดแจ้งว่าไม่ถูกต้องอย่างไรและที่ถูกควรเป็นอย่างไร แต่อุทธรณ์ของโจทก์อ่านแล้วไม่อาจเข้าใจได้และไม่อาจทราบได้ว่าโจทก์อุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลแรงงานกลางในประเด็นใด ด้วยเหตุผลอะไรอุทธรณ์ของโจทก์จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 วรรคแรก ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานมาตรา 31
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงาน โดยโจทก์ได้รับเงินเดือนและนับอายุการทำงานต่อเนื่องกัน ให้จำเลยจ่ายเงินสิทธิประโยชน์ต่าง ๆคืนเงินสวัสดิการฌาปนกิจสงเคราะห์ จ่ายเงินโบนัส พร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ ขอให้ปรับเงินเดือนตั้งแต่ปีงบประมาณ 2523 ถึงปีงบประมาณ 2540 และปรับค่ากระแสไฟฟ้าให้แก่โจทก์ด้วย
ศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้วเห็นว่า โจทก์จำเลยในคดีนี้เป็นคู่ความรายเดียวกับคู่ความคดีหมายเลขดำที่ 10273/2538,5388/2539 และ 8403/2539 ของศาลแรงงานกลาง ซึ่งศาลฎีกามีคำพิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1930/2539คำสั่งคำร้องที่ 1484/2539 และ 2392/2539 คดีโจทก์ถึงที่สุดดังนั้น โจทก์นำคำฟ้องคดีนี้มาฟ้องอีก โดยอาศัยมูลคดีที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์อย่างเดียวกัน จึงเป็นการฟ้องร้องในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุเดียวกันจึงเป็นการฟ้องซ้ำ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 31 จึงมีคำพิพากษาให้ยกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์มิได้บรรยายเนื้อหาคำฟ้องและคำพิพากษาศาลแรงงานกลางโดยแจ้งชัด โจทก์บรรยายอุทธรณ์มา ศาลชั้นต้นไม่แยกวินิจฉัยในฟ้องหน้า 4ข้อ 2.1, 2.2 กลับมาวินิจฉัย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 148 มีคำสั่งซ้ำ ยกฟ้อง โดยไม่ปรากฏว่าโจทก์อุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลแรงงานกลางว่าวินิจฉัยไม่ถูกต้องอย่างใด ที่ถูกเป็นอย่างไร เป็นอุทธรณ์ไม่แจ้งชัด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 วรรคแรก ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 จึงมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์
โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งขอให้ฎีกามีคำสั่งรับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณา
ศาลฎีกามีคำสั่งว่า "ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์หากโจทก์อุทธรณ์คำพิพากษาดังกล่าวโจทก์ต้องยกเหตุผลมาโต้แย้งคำพิพากษาศาลแรงงานกลางให้ชัดแจ้งว่าไม่ถูกต้องอย่างไร และที่ถูกควรเป็นอย่างไร แต่อุทธรณ์ของโจทก์อ่านแล้วไม่อาจเข้าใจได้และไม่อาจทราบได้ว่าโจทก์อุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลแรงงานกลางในประเด็นใด ด้วยเหตุผลอะไร อุทธรณ์ของโจทก์จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 225 วรรคแรก ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานกลางและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์โจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง"
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำสั่งคำร้องที่ 721/2540
นายอรรถวุฒิ สฤษดิพันธุ์ โจทก์
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายอรรถวุฒิ สฤษดิพันธุ์ · จำเลย - การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พิมล สมานิตย์ · อัมพร ทองประยูร · ณรงค์ ตันติเตมิท |
| แหล่งที่มา | สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ