คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 500/2539
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การประกอบการขนส่งโดยรถจักรยานยนต์เดินรับจ้าง ไม่ต้องขออนุญาตจากนายทะเบียนตามกฎหมาย และการกระทำของผู้ประกอบการรายอื่นที่ประกอบการขนส่งอันมีลักษณะเป็นการแย่งผลประโยชน์ของผู้ประกอบการรายเดิม ไม่เป็นการละเมิดต่อผู้ประกอบการรายเดิม
ย่อคำพิพากษา
พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 มาตรา 5 บัญญัติว่า พ.ร.บ.นี้มิให้ใช้บังคับแก่รถจักรยานยนต์ ดังนี้ การใช้รถจักรยานยนต์เดินรับจ้างขนส่งผู้โดยสารจึงไม่จำต้องขออนุญาตจากนายทะเบียน การที่โจทก์ได้รับสัมปทานประกอบการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ไม่มีบทกฎหมายห้ามมิให้ผู้อื่นประกอบการขนส่งอันมีลักษณะเป็นการแย่งผลประโยชน์ของโจทก์ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - ห้างหุ้นส่วนจำกัดอานนท์เดินรถ · จำเลย - นายวินัย เพ็งเอี่ยม กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สมพล สัตยาอภิธาน · ไพศาล รางชางกูร · อร่าม หุตางกูร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นางสาวจิตตรา กาญธนะประเสริฐ · ศาลอุทธรณ์ - นายนิวัฒน์ แก้วเกิดเคน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา