คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5947/2539
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การดูวันที่ผิดพลาดอันเกิดจากความประมาทเลินเล่อของตนเอง ไม่ถือเป็นเหตุสุดวิสัยที่จะขอให้ศาลอนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ได้
ย่อคำพิพากษา
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ขยายระยะเวลาอุทธรณ์เพียงวันที่14 มกราคม 2537 ต่อมาวันที่ 24 มกราคม 2537 โจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นอุทธรณ์โดยอ้างเหตุว่าดูตัวเลข 14 เป็น 24 จึงเข้าใจว่าศาลอนุญาตให้ยื่นอุทธรณ์ภายในวันที่ 24 มกราคม 2537 ดังนี้ คำสั่งศาลชั้นต้นได้เขียนวันที่ไว้ชัดเจนแล้วการดูวันที่ผิดเป็นความประมาทเลินเล่อของโจทก์เอง ไม่ใช่เหตุสุดวิสัยตามป.วิ.พ. มาตรา 23 โจทก์ยื่นอุทธรณ์วันที่ 24 มกราคม 2537 จึงพ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตขยายให้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางสุวรรณี เกียรติวัฒนชัย · จำเลย - นายอำพร ยิ้มละมัย กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ถวิล อินทรักษา · สุรินทร์ นาควิเชียร · สละ เทศรำพรรณ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่งธนบุรี - นายชนก เชิดชูธรรม · ศาลอุทธรณ์ - นายชวลิต ธรรมฤาชู |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา