คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 892/2539
พ.ร.บ.การเนรเทศ ม.5, 6 · พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. 131 ม.6
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
สัญญาประกันเพื่อส่งตัวผู้ถูกเนรเทศตามคำสั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยนั้นมีผลผูกพันและสามารถบังคับได้ตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
จำเลยทำสัญญากับโจทก์เพื่อประกันผู้ถูกสั่งเนรเทศที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยได้ออกคำสั่งให้เนรเทศตาม พ.ร.บ.การเนรเทศพ.ศ.2499 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง ซึ่งอยู่ในความควบคุมของโจทก์จนกว่าจะได้ปฏิบัติตามคำสั่งให้เนรเทศ เมื่อจำเลยทำสัญญาประกันไว้ต่อโจทก์ผู้มีอำนาจควบคุมผู้ถูกเนรเทศ สัญญาประกันจึงใช้บังคับได้ การที่จำเลยผิดสัญญาไม่ส่งตัวผู้เนรเทศให้แก่โจทก์ตามนัด โจทก์จึงฟ้องบังคับจำเลยตามสัญญาประกันได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.55 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานสอบสวนกองกำกับการ ๓ · จำเลย - นายอดุลย์ ภมรานนท์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พิมล สมานิตย์ · สมชัย สายเชื้อ · กนก พรรณรักษา |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ - นายวิบูลย์ ศุภสกุลอาภาพิบูล · ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายนิพนธ์ บุญมา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา