⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 428/2551

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 428/2551

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา ถือเป็นที่สุดตามกฎหมาย

ย่อคำพิพากษา

การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องที่อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ยกคำขอออกหมายเรียก โดยเห็นว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 226 (1), (2) และผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ย่อมเป็นที่สุดตาม ป.วิ.พ. มาตรา 236 วรรคหนึ่ง ต้องห้ามมิให้ฎีกา

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.226 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.236

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

คดีสืบเนื่องมาจากผู้ร้องยื่นคำร้องขอและแก้ไขคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งแสดงว่าผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 2959 ตำบลหนองรี อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เฉพาะส่วนด้านทิศตะวันตกเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่ 2 งาน โดยการครอบครองปรปักษ์ ผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านและแก้ไขคำคัดค้าน ขอให้ยกคำร้องขอ ระหว่างนัดฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลออกหมายเรียกนางจันทราพยานผู้คัดค้านมาสอบถามถึงความเกี่ยวพันกับผู้คัดค้าน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ทนายผู้ร้องถามค้านพยานแล้ว จึงให้ยกคำขอออกหมายเรียก และมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำร้องขอของผู้ร้อง และอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ยกคำขอออกหมายเรียก ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ฉบับแรก ส่วนอุทธรณ์คำสั่งที่ให้ยกคำขอออกหมายเรียกศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ผู้ร้องไม่ได้โต้แย้งคำสั่งศาลชั้นต้นไว้ จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว ไม่รับอุทธรณ์ ผู้ร้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 มีคำสั่งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำขอออกหมายเรียกเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ผู้ร้องไม่ได้โต้แย้งคำสั่งศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 (2) ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของผู้ร้องชอบแล้ว ยกคำร้อง ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องโดยเห็นว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 (1), (2) และศาลอุทธรณ์ภาค 2 มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 วรรคหนึ่ง ต้องห้ามมิให้ฎีกา ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของผู้ร้องเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาของผู้ร้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 428/2551 นางพยอม จำเนียรทรัพย์ ผู้ร้อง นางพรชนก สิงห์มณี ผู้คัดค้าน

รายละเอียดคดี

คู่ความผู้ร้อง - นางพยอม จำเนียรทรัพย์ · ผู้คัดค้าน - นางพรชนก สิงห์มณี
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)อิศเรศ ชัยรัตน์ · สถิตย์ ทาวุฒิ · พงษ์ศักดิ์ วีระเสถียร
แหล่งที่มาสำนักวิชาการ

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 5049/2547ฎีกา 5882/2541ฎีกา 2281/2539ฎีกา 1247/2510ฎีกา 1384/2518ฎีกา 536/2536ฎีกา 4335/2539ฎีกา 3202/2559ฎีกา 1360/2544ฎีกา 7927/2538ฎีกา 58/2531ฎีกา 1196/2513ฎีกา 8277/2551ฎีกา 1733/2498ฎีกา 5438/2537ฎีกา 3190/2530ฎีกา 1609/2506ฎีกา 729/2492ฎีกา 801/2515ฎีกา 9276/2542ฎีกา 1333/2531ฎีกา 9407/2546ฎีกา 2293/2519ฎีกา 6374/2550
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · สำนักวิชาการ