มาตรานี้บอกว่า ถ้ามีธรรมเนียมปฏิบัติในท้องถิ่นนั้น และเจ้าของที่ดินไม่ห้าม คนทั่วไปสามารถเข้าไปในป่า ดง หรือที่เลี้ยงสัตว์ของคนอื่นได้ เพื่อเก็บฟืน ผลไม้ป่า ผัก เห็ด หรือของที่คล้ายกัน
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 1354 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2533–2534) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1843/2534 🤖 ย่อโดย AI* จำเลยที่ขาดนัดยื่นคำให้การต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง * ศาลจะวินิจฉัยชี้ขาดให้คู่ความที่มาศาลเป็นฝ่ายชนะคดีโดยอาศัยเหตุแต่เพียงว่าคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งขาดน…ฎีกาที่ 3895/2533 🤖 ย่อโดย AIการที่เจ้าของรวมฟ้องคดีเพื่อติดตามเอาทรัพย์สินคืน และศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นกรรมสิทธิ์ของทรัพย์สินนั้นแล้ว เจ้าของรวมคนอื่นจะนำคดีมาฟ้องขอให้วินิจฉัยประเด็นกรรมสิทธ…การเข้าไปเก็บของในที่ดินของผู้อื่นจะทำได้ก็ต่อเมื่อมีจารีตประเพณีของท้องถิ่นนั้นอนุญาตให้ทำได้ และเจ้าของที่ดินไม่ได้ห้ามไว้
ตามมาตรานี้ระบุว่าสามารถเก็บฟืน ผลไม้ป่า ผัก เห็ด และสิ่งอื่นที่คล้ายกันได้
หากเจ้าของที่ดินแสดงเจตนาห้ามไม่ให้เข้า แม้จะมีจารีตประเพณีท้องถิ่นให้ทำได้ ก็ไม่สามารถเข้าไปเก็บของในที่ดินนั้นได้
มาตรานี้ใช้กับที่ป่า ที่ดง หรือในที่มีหญ้าเลี้ยงสัตว์ซึ่งเป็นที่ดินของผู้อื่น
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26