มาตรานี้กล่าวถึงกรณีที่บุคคลที่ไม่ใช่ลูกหนี้ไปชำระหนี้ให้เจ้าหนี้โดยเข้าใจผิด หากเจ้าหนี้สุจริตและได้ทำลายหลักฐานหนี้ ยกเลิกหลักประกัน หรือหนี้นั้นขาดอายุความไปแล้ว เจ้าหนี้ไม่จำเป็นต้องคืนเงินที่ได้รับชำระนั้น แต่ผู้ที่ชำระหนี้ไปแล้วยังสามารถไปเรียกเงินคืนจากลูกหนี้ตัวจริงและผู้ค้ำประกันได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 409 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2487–2536) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 255/2522 🤖 ย่อโดย AIการชำระหนี้โดยสำคัญผิดว่าตนมีหน้าที่ต้องชำระแทน แม้ตามกฎหมายจะไม่มีหน้าที่ผูกพัน ก็ถือว่าเป็นการชำระโดยสำคัญผิด และผู้ชำระมีสิทธิเรียกเงินคืนได้ตามหลักลาภมิควรได้. อายุคว…ฎีกาที่ 864/2487 🤖 ย่อโดย AI1. ศาลมีอำนาจปรับบทกฎหมายแก่ข้อเท็จจริงที่คู่ความกล่าวอ้างได้เอง โดยคู่ความไม่จำเป็นต้องยกบทกฎหมายขึ้นอ้าง 2. เมื่อจำเลยยกอายุความเฉพาะเรื่องตั๋วเงินขึ้นต่อสู้คดี ศาลจะนำ…ฎีกาที่ 1128/2536 🤖 ย่อโดย AIเมื่อคู่สัญญาฝ่ายหนึ่งผิดสัญญาโดยไม่สามารถปฏิบัติตามสัญญาได้ คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งย่อมมีสิทธิบอกเลิกสัญญาและเรียกเงินคืนได้ และการฟ้องเรียกเงินคืนโดยไม่บังคับให้ปฏิบัติตาม…หากเจ้าหนี้สุจริตและได้ทำลายหลักฐานหนี้ ยกเลิกหลักประกัน หรือหนี้นั้นขาดอายุความไปแล้ว เจ้าหนี้ไม่จำเป็นต้องคืนเงินให้คุณ
คุณยังสามารถใช้สิทธิเรียกเงินคืนจากลูกหนี้ตัวจริงและผู้ค้ำประกันได้ หากมี
หมายถึงการที่บุคคลซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้เข้าใจผิดคิดว่าตนเองมีหน้าที่ต้องชำระหนี้ หรือเข้าใจผิดในข้อเท็จจริงอื่นที่ทำให้ชำระหนี้ไป
หากเจ้าหนี้ไม่สุจริต มาตรานี้อาจไม่นำมาใช้บังคับ ซึ่งขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงและควรปรึกษาทนายความ
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26