มาตรานี้เกี่ยวกับการขายฝาก โดยคู่สัญญา (ผู้ขายและผู้ซื้อ) สามารถตกลงกันได้ว่าจะไม่ให้ผู้ซื้อนำทรัพย์สินที่ขายฝากไปขายต่อ หากผู้ซื้อฝ่าฝืนข้อตกลงนี้ ผู้ซื้อจะต้องรับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นกับผู้ขาย
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 493 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2473) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 523/2473 🤖 ย่อโดย AIการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ว่าจะนานเท่าใดก็ตาม ไม่ถือเป็นการครอบครองปรปักษ์…การขายฝากคือการซื้อขายที่ผู้ขายสามารถไถ่ถอนทรัพย์สินคืนได้ภายในระยะเวลาที่กำหนด มาตรานี้ระบุว่าคู่สัญญาในการขายฝากสามารถตกลงกันได้ว่าผู้ซื้อจะห้ามนำทรัพย์สินนั้นไปขายต่อ
ผู้ซื้อสามารถขายทรัพย์สินที่ขายฝากได้ เว้นแต่คู่สัญญาจะตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่นว่าห้ามผู้ซื้อจำหน่ายทรัพย์สินนั้น
หากผู้ซื้อฝ่าฝืนข้อตกลงที่ห้ามจำหน่ายทรัพย์สิน ผู้ซื้อจะต้องรับผิดชอบต่อความเสียหายใดๆ ที่เกิดขึ้นกับผู้ขายจากการกระทำนั้น
ความเสียหายที่ผู้ซื้อต้องรับผิดชอบคือความเสียหายใดๆ ที่เกิดขึ้นจากการที่ผู้ซื้อฝ่าฝืนสัญญาจำหน่ายทรัพย์สินนั้น ซึ่งขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงและควรปรึกษาทนายความ
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26