คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 82/2470

โจทย์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันลักโคไป ๑ โค แลจำเลยสมคบกันฆ่าโคนั้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๔ แลพ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ศก ๑๑๙ มาตรา ๑๘ จำเลยให้การปฏิเสธ อ้างฐานที่อยู่ ศาลมณฑลอุดรตัดสินว่า นายดำมีความผิดตามมาตรา ๒๙๔ ให้จำคุก ๑๘ เดือน แลนายดำกับนายมีมีความผิดตามพ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ศก ๑๑๙ มาตรา ๑๘ ให้ปรับคนละ ๖๐ บาท โจทย์อุทธรณ์คัดค้านคดีเฉภาะส่วนตัวนายมีว่าควรมีความผิดตามมาตรา ๓๒๑ ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน โจทย์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายเช่นเดียวกับฟ้องอุทธรณ์ ศาลฎีกาตัดสินว่า ประเด็นในเรื่องรับของโจรนี้ โจท

โจทย์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันลักโคไป ๑ โค แลจำเลยสมคบกันฆ่าโคนั้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๔ แลพ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ศก ๑๑๙ มาตรา ๑๘ จำเลยให้การปฏิเสธ อ้างฐานที่อยู่ ศาลมณฑลอุดรตัดสินว่า นายดำมีความผิดตามมาตรา ๒๙๔ ให้จำคุก ๑๘ เดือน แลนายดำกับนายมีมีความผิดตามพ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ศก ๑๑๙ มาตรา ๑๘ ให้ปรับคนละ ๖๐ บาท โจทย์อุทธรณ์คัดค้านคดีเฉภาะส่วนตัวนายมีว่าควรมีความผิดตามมาตรา ๓๒๑ ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน โจทย์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายเช่นเดียวกับฟ้องอุทธรณ์ ศาลฎีกาตัดสินว่า ประเด็นในเรื่องรับของโจรนี้ โจทย์ไม่มีพยานมาสืบ จึงให้ยกฎีกาโจทย์เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 82/2470 อัยการอุดร โจทก์ นายดำภูมิตั้ง นายมีไผ่ป้อง ล.