คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 975/2471

ที่ดิน บุกรุก พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ ม. 4 แก้มากแก้น้อย

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกโดยนำเจ้าพนักงานรังวัดบักล้ำเข้ามาในที่ของ โจทก์ ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยไม่ได้รุกที่ โจทก์ แต่ให้ จำเลยถอนหลักหมาย จ. ๙๘๓๐๒ กับให้ จำเลยเสียค่าเสียหายในการรื้อรั้วที่สามี โจทก์ทำในที่ของ จำเลยโดยความยินยอมของจำเลยเปนเงิน ๕ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ ให้โจทก์มีกรรมสิทธิตามเส้นสีแดงในแผนที่วิวาท ส่วนเรื่องค่าเสียหายให้ยกเสีย คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท แต่ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไข ศาลเดิมมาก จำเลยฎีกาได้ตาม ม. ๔ แห่ง พรบ ฎีกา อุทธรณ์ ศาลฎีกาฟัง ข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่ได้รุกที่ดินของโจทก์เพราะพะยานโจทก์ไม่มีใครรู้เนื้อที่ของโจทก์แน่นอน พะยาน จำเลยฟังได้สนิทเช่นคำนายเที้ยดเจ้าของที่ดินติดกับ โจทก์ให้การว่า โจทก์นำรังวัดเนื้อที่ทางด้านนายเที้ยดน้อยไปกว่าเขตร์จริงเนื้อที่โจทก์น้อยไปโดยเหตุนี้ศาลฎีกาจึงตัดสินกลับศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 975/2471 นางเจิม นางเพี้ยน โจทก์ นายย้งเพียม ล.