คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 936/2472

การที่ผู้ร้ายทิ้งทรัพย์แล้วหนีไป พอเจ้าทรัพย์ไล่ทันก็ทำร้ายเอาดังนี้ มีผิดฐานชิงทรัพย์ วิธีพิจารณาอาญา อย่างไรเรียกว่าการลักทรัพย์ขาดตอน

จำเลยเป็นผู้ร้ายลักลอบของ ค. ๆ ไล่ติดตามจำเลยถ่อเรือหนีไปได้สัก ๑๐ วาก็ทิ้งลอบแล้วหนีต่อไป ค.ไล่ไปอีกสัก ๑๐ วาก็ทันจำเลย ๆ เอาถ่อแทง ค.ถูกที่โคนขามีบาดแผลแตก ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ตอนต้นให้จำคุก ๕ ปี เพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ รวมเป็น ๖ ปี ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยต่อสู้เจ้าทรัพย์เมื่อไม่มีการลักทรัพย์แล้ว มีผิดเพียงฐานลักทรัพย์ ทำร้ายเจ้าทรัพย์เท่านั้น ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๓ ข้อ ๑ จำคุก ๖ เดือน และ ม.๒๕๔ อีก ๖ เดือน เพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ เป็น ๑ ปี ๔ เดือน ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงจำเลยจะทำร้ายเจ้าทรัพย์เมื่อทิ้งลอบแล้วก็ดี แต่เป็นเวลาที่เจ้าทรัพย์กำลังติดตามต่อเนื่องกันอยู่ การลักทรัพย์ยังไม่ขาดตอน และเหตุที่จำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ก็เพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นอาชญา จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์ตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 936/2472 อัยยการราชบุรี โจทก์ นายใหม่ ลิ้มเทียมรัตน์ จำเลย