คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2483

ในคดีฟ้องเรียกทรัพย์มฤดก ทายาทอื่นจะร้องสอดขอส่วนแบ่งมฤดกซึ่งในคดีนั้นจำเลยเป็นมารดาของผู้ร้องดังนี้ไม่เป็นการต้องห้ามตาม ปพพม 1534 คือไม่เป็นอุหลุม

คดีนี้พนักงานอัยยการเป็นโจทก์เพื่อประโยชน์ของนางอาคารพานิชยกรรมฟ้องนางทองย้อย ศุภสมุทรซึ่งเป็นมารดานางอาคารเป็นจำเลย ขอให้ศาลสั่งจำเลยออกจากผู้จัดการมฤดกนางหลีและแย่งทรัพย์มฤดกให้แก่นางอาคารฯ โดยนายหลีเป็นบิดาของนางอาคารฯ และสามีจำเลย ในระหว่างพิจารณา หลวงสุวรรณฯ ยื่นคำร้องว่าผู้ร้องเป็นบุตร์ของนายหลีและจำเลยขอให้ศาลแบ่งมฤดกให้ผู้ร้องด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า ผู้ร้องจะร้องสอดเข้ามาในคดีด้วยตนเองไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๕๓๔ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า มาตรา ๑๕๓๔ เป็นบทห้ามการฟ้องคดี หาได้ห้ามถึงการร้องสอดเข้ารับมฤดกไม่ และเห็นต่อไปว่า มาตรานี้เป็นบทตัดสิทธิและเป็นข้อยกเว้นของสิทธิในการฟ้องคดี จึงควรแปลความโดยเคร่งครัด ผู้ร้องมีสิทธิร้องสอดเข้ามาได้ อัยยการโจทก์ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ามาตรา ๑๕๓๔ ว่าด้วยการฟ้องคดีโดยฉะเพาะ และเป็นบทบัญญัติที่ตัดสิทธิจำต้องแปลความโดยเคร่งครัด การที่หลวงสุวรรณ ฯ ร้องสอดเข้ามานี้เป็นการขอรับส่วนแบ่งมฤดก หาใช่เป็นการฟ้องมารดาไม่ คำร้อง สอดนี้จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๕๓๔ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2483 พนักงานอัยยการเพื่อประโยชน์ นางอาคารพานอชยกรรม โจทก์ นางทองย้อย ศุภสมุทร ล. หลวงสุวรรณศาสน์ศุภนิตย์ ผู้ร้อง