คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1391/2497

มารดาฟ้องบุตรสาวและบุตรเขยเป็นจำเลยขอให้ถอนชื่อจำเลยออกจากโฉนด จำเลยให้การต่อสู้และฟ้องแย้งว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ขอให้ห้ามไม่ให้โจทก์เข้ามาเกี่ยวข้อง และเรียกค่าเสียหายด้วย ดังนี้ แม้บุตรสาวจะฟ้องไม่ได้ บุตรเชยก็ย่อมฟ้องให้โจทก์รับผิดตามฟ้องแย้งได้

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์-มีที่นา ๑ แปลงโจทก์ได้ให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรเขตและบุตรสาวอาศัยทำกิน ต่อมาจำเลยลอบไปขอให้เจ้าพนักงานจดทะเบียนใส่ชื่อจำเลย เป็ฯผู้ถือกรรมสิทธิ โจทก์ทราบจึงขอให้จำเลยถอนชื่อออกเสีย จำเลยไม่ยอม จึงขอให้ศาลบังคับให้จำเลยถอนชื่อออกจากทะเบียน จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย โจทก์และนายสวัสดิ์ได้บุกรุกเข้าทำที่พิพาท ๑ ไร่ทำให้จำเลยเสียหาย ๔๐๐ บาท จึงขอให้ศาลเรียกนายสวัสดิ์เข้ามาเป็นโจทก์ร่วมแลฟ้องแย้งขอให้บังคับโจทก์ออกจากที่พิพาทและใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชนะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์และนายสวัสดิ์ฏีกา ศาลฏีกาเห็นว่า ถึงนางคำจำเลยจำเป็นบุตรนางสวอโจทก์ จะฟ้องไม่ได้โดยกฎหมายห้ามนายจองจำเลยเป็นบุตร เขยก็ย่อมฟ้องโจทก์ให้รับผิดตามฟ้องแย้งได้ ไม่มีกฎหมายห้าม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1391/2497 นายสวอง มูลเมืองที่ ๑,นายสวัสดิ์ มูลเมืองที่ 2 โจทก์ นายจอง สิมากรณ์ที่ ๑,นางคำ สิมากร์ที่ ๒จำเลย