คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1551/2494

บิดาฟ้องมารดาเป็นจำเลย หาว่าร้องเรียนเท็จแจ้งความเท็จ ระหว่างพิจารณาบิดาตาย บุตรจึงร้องขอรับมรดกความแทนบิดาดังนี้ ก็นับได้ว่าอยู่ในฐานะเป็นผู้ฟ้องบุพพการีของตน ต้องด้วยข้อห้ามตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1534

คดีนี้ ผู้ร้องยื่นคำร้องขอรับมรดกความนายเสงโจทก์ซึ่งเป็นบิดา ฟ้องนางทองเฮียะ กับพวกเป็นจำเลย เรื่องร้องเรียนเท็จแจ้งความเท็จ ปรากฎว่านางทองเฮียะเป็นมารดาผู้ร้อง ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องโดยอ้างว่าจะฟ้องมารดาเป็นจำเลยไม่ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกาต่อมา ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่ เห็นว่า การที่ผู้ร้องซึ่งเป็นบุตรจำเลย ร้องขอสมสิทธิของบิดาเข้าเป็นตัวความในฐานะเป็นโจทก์ เพื่อดำเนินคดีแก่จำเลยผู้เป็นมารดา แทนบิดาต่อไปนั้น ก็นับได้ว่าอยู่ในฐานะเป็นผู้ฟ้องบุพพการีของตนต้องด้วยข้อห้ามตามป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๓๔ จึงพิพากษา ให้ยกฎีกาของผู้ร้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1551/2494 นายเส็ง ตรีสุคนธ์ โจทก์ นางทองเฮียะ ยงวานิช กับพวก จำเลย นางสมลวิล ตรีสุคนธ ผู้ร้อง