คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 772/2483

ตัวแทนซึ่งได้รับมอบหมายเพียงส่งมอบในอินวอยส์นั้น แม้ตัวการจะส่งสินค้า++และตัวการอยู่ต่างประเทศ ตัวแทนก็ไม่ต้องรับผิด +รับเงินตามตั๋วแลกเงินจากผู้สั่งสินค้า แม้ผู้ส่งสินค้าส่งสินค้ามาผิดคำสั่ง+ต้อคืนเงินนั้น

ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ได้สั่งของตรงจากห้างไวส์เลสในประเทศเยอรมันนี โจทก์ให้ห้างส่งของผ่านทางธนาคารจำเลยห้างได้ส่งของมาทางไปรษณีย์ถึงจำเลยพร้อมกันนั้นได้ส่งตั๋วแลกเงินใบอินวอยส์มายัง จำเลยด้วย ในตั๋วแลกเงินมีคำว่า ดี / พี ซึ่งหมายความว่ามอบเอกสารให้เมื่อชำระเงิน เมื่อโจทก์ชำระเงินให้ จำเลย ๆ ก็มอบใบอินวอยส์ จึงไม่ยอมรับและขอเงินคืนจากจำเลย ๆ ไม่ยอมคืนให้โจทก์จึงมาฟ้องว่าจำเลยต้องรับผิดต่อ โจทก์ในฐานะส่วนตัวและตัวแทนของตัวการที่อยู่นอกอาณาจักร์ ขอให้จำเลยใช้เงิน ศาลแขวงพระนครใต้วินิจฉัยว่าคดีไม่พอให้ถือว่าจำเลยเป็นตัวแทนห้างไวสเลสและโจทก์เรียกเงินคืนไม่ได้ ตามหลักตั๋วเงินใน ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๙๑๖ และคดีไม่เข้าลักษณลาภมิควรได้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยมีหน้าที่ เพียงส่งมอบเอาสารไม่มีหน้าที่ส่งมอบของการที่ห้างไวสเลสส่งของมาผิดไม่เกี่ยวกับจำเลยในฐานะตัวแทนเพียงส่งมอบของจำเลยจึงไม่ต้องรับผิด และเมื่อจำเลยได้ปฏิบัติหน้าที่ต่อ โจทก์ครบถ้วนแล้วก็เรียกไม่ได้ว่ารับเงินมาโดยปราศจากมูลอันจะอ้างกฎหมายได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 772/2483 นายสง่า กิจโอธาน โจทก์ ธนาคารเมอร์แคนไตล์แห่งอินเดีย จำกัด โดยนายอี.ดับบลิว. ยี แมลคอมผู้