คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 431/2485

ไม่ปรากฏว่าผู้รักษาทรัพย์มรดกได้รักษาไว้แทนตน ดังนี้จะฟ้องเรียกเมื่อเกิน 1 ปีแล้วไม่ได้ ขาดอายุความ. บุตรบุญธรรมที่จะมีสิทธิได้รับมรดกต้องได้จดทะเบียนตามกฎหมายไว้ การลงทะเบียนสำมะโนครัวว่าเป็นบุตร ไม่ถือว่าเป็นการจดทะเบียนบุตรบุญธรรมตามกฎหมาย

โจทก์ฟ้องว่านายฮุนยู่เหลี่ยงบิดาโจทก์ตาย นางชมภริยาได้จัดการทรัพย์มรดกต่อมานางชมตายโดยไม่มีพินัยกรรม์ และไม่มีบุตรโจทก์ได้รับมรดกทั้งหมาด ขอให้กำจัดจำเลยซึ่งเป็นแต่ผู้จัดการห้าง จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าเป็นน้องนางชม ห้างฮุนชุ่ยฮงเป็นของนางชมกับจำเลย นางชมไม่ได้รับโจทก์เป็นบุตรบุญธรรม มรดกนางชมตกได้แก่จำเลย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยให้ยกฟ้องโจทก์แต่มีความเห็นแย้งว่าบุตรบุญธรรมจะไม่ได้จดทะเบียนก็ควรมีสิทธิรับมรดก. ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ปรากฏว่านางขมได้ครอบครองห้างฮุนชุ่ยฮงในฐานะเป็นผู้จัดการทรัพย์มรดกหรือครอบครอง เพื่อโจทก์ นายฮุนมู่เหลี่ยงวายชนม์มากว่า ๒๐ ปีแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ในข้อที่โจทก์ขอรับมรดกนางชมโดยอ้างว่าเป็นบุตรบุญธรรมนั้น เห็นว่า แม้ตาม ป.พ.พ.บรรพ ๖ จะถือว่าบุตรบุญธรรมให้ถือว่าเป็นผู้สืบสันดานเช่นเดียวกับบุตรโดยชอบด้วยกฏหมายก็ตาม แต่ตามบรรพ ๕ จะเห็นว่าบุตรบุญธรรมจะมีสิทธิเช่นว่านั้นได้ก็เมื่อได้จดทะเบียนแล้ว การจดทะเบียนนี้ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขใน พ.ร.บ.จดทะเบียนครอบครัว เท่าที่นางชมลงสำมะโนครัวว่าโจทก์เป็นบุตรจะถือว่าเป็นการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมไม่ได้ จึงพิพากษายืนให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 431/2485 นายฮุนพงหย่อง โจทก์ นายทองสุก ตันติประสุต จำเลย