คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 941/2485

ผู้ชนะคดีไนสาลชั้นต้น แต่แพ้คดีไนชั้นสาลอุธรน์ ถ้ายื่นดีกาก็ต้องวางเงินค่าทำเนียมที่จะต้องเสียแทนอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากสาสาลอุธรน์ อ้างดีกาที่ 339/2485

คดีนี้สาลอุธรน์พิพากสากลับคำพิพากสาสาลชั้นต้นไห้ที่รายพิพาทเปนของโจท ห้ามไม่ไห้จำเลยเข้าเกี่ยวข้อง และไห้จำเลยเสียค่าทำเนียมและค่าทนายแทนโจท จำเลยดีกาแต่มิได้วางเงินค่าทำเนียมที่ต้องไช้แทนโจทต่อสาล โจทจึงยื่นคำร้องคัดค้านว่า การที่จำเลยยื่นดีกาโดยมิได้วางเงินค่าทำเนียมที่ต้องไช้แทนโจทต่อสาลนั้นไม่ชอบด้วยประมวนวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๒๒๙,๒๔๗ ขอไห้สาลดีกาสั่งจำเลยวางเงินค่าทำเนียมที่ต้องไช้แทนโจทเสียก่อน สาลดีกาปรีกสาเห็นว่าดีกาชนิดนี้ได้มีแบบหย่างไว้แล้วว่าผู้ดีกาต้องวางเงินค่าทำเนียมที่ต้องไช้แทนโจทตามคำพิพากสาดีกาที่ ๓๓๙/๒๔๘๕ จึงไห้ส่งสำนวนคืนสาลชั้นต้นไห้จำเลยวางเงินค่าทำเนียมที่ต้องไช้แทนโจท+ไน ๗ วันนับแต่วันซาบคำสั่งนี้ เมื่อจำเลยวางเงินค่าทำเนียมแล้วไห้ส่งสำนวนคืนไปยังสาลดีกาเพื่อวินิฉัยต่อไป ถ้าจำเลยมิได้วางเงินตามกำหนด ก็ไห้ยกดีกาจำเลย. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 941/2485 นางแมะซอ สะอะ โจทก์ นายแวบือชา ที่1,นายแวกาจิที่ 2 จำเลย