คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 107/2486

ไนกรนีที่ผู้ซื้อต้องไช้ค่าเสียหายเพราะส่งมอบทรัพย์ชนิดที่ซื้อไห้บุคลพายนอกไม่ได้นั้น ถ้าไม่นำสืบไห้เห็นว่าเกิดจากการผิดสัญญาของผู้ขายโดยตรงแล้ว จะไห้ผู้ขายรับผิดไม่ได้

ได้ความว่าจำเลยทำสัญญาขายแร่วุลแฟรมไห้โจท ๒๐ ตันและมีข้อสัญญาว่า ความเสียหายต่าง ๆ อันเกิดจากจำเลยผิดสัญญาจำเลยรับผิดทั้งสิ้น โจทมาฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญา โจทต้องผิดสัญญาส่งแร่ไห้แก่ห้างสตีลแอนด์กำปะนีและถูกปรับ ๓๙๖๗๒ บาท ๒๔ สตางค์ ขอไห้จำเลยไช้ กับขอไห้คืนเงินล่วงหน้าที่รับไป สาลขั้นต้นและสาลอุธรน์ไห้จำเลยคืนเงินล่วงหน้า แต่ค่าเสียหายไห้ยก โจทดีกา สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงว่าคดีไม่พอฟังว่าไนการที่โจทผิดสัญญากับห้างสติลแอนด์กำปะนีเกิดจาจำเลยผิดสัญญาเพราะโจทมิได้ซื้อแร่จากจำเลยรายเดียว และโจทมิได้ขายแร่ไห้แก่ห้างสติล ฯ แต่รายเดียว อาดเกิดจากผู้ขายแร่รายอื่นมิได้ส่งแร่ไห้โจทได้ ทั้งพรึติการน์ยังส่อสแดงว่า การส่งแร่ของจำเลยเกี่ยวกับการขายแร่รายอื่นของโจท จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดไช้ค่าเสียหาย จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 107/2486 นายสมาน วัชรสิริธัม โจทก์ เจ้าจอมพิสว์ กับพวก จำเลย