คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 103/2487

ฟ้องว่าจำเลยบังอาอดทำร้ายร่างกายทางพิจารนาได้ความว่า ทำร้ายร่างกายเนื่องจากกรนีวิวาท ลงโทสได้ ไม่ถือว่าข้อเท็ดจิงไนการพิจารนาต่างกับข้อเท็ดจิงที่กลางไนฟ้อง.

โจทฟ้องว่าจำเลยบังอาดไช้ไม้ตะบองทำร้ายนายกลิ่นมีบาดเจ็บขอไห้ลงโทส ได้ความว่า เจ้าทุขเมาสุรามาท้าทายชวนวิวาทและชกจำเลย จำเลยชกเจ้าทุข ๒ ที จนเจ้าทุขฟันหัก ๒ ซี่ สาลชั้นต้นพิพากสายกฟ้อง สาลอุธรน์เห็นว่า จำเลยมีความผิดถานทำร้ายร่างกายตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๔ และไม่เปนการป้องกันตัว จำเลยดีกา สาลดีกาาเห็นว่า ไม่เปนการป้องกันตัวมูลกรนีจะเนื่องจากรนีวิวาทหรือไม่ก็ดี เมื่อฟังว่าจำเลยทำร้ายร่างกายก็ลงโทสจำเลยได้ ไม่ถือว่า ข้อเท็ดจิงไนการพิจารนาต่างกับข้อเท็ดจิงที่ไหนกล่าวไนฟ้อง จิงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 103/2487 อัยการนครราชสีมา โจทก์ นายอุ่น ผินกะโทก จำเลย