คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 697/2487

คำสั่งของสาลชั้นต้นไนเรื่องหน้าที่นำสืบที่ว่าไห้คู่ความฝ่ายไดสืบก่อนสืบหลังนั้นถ้าคู่ความไม่ได้โต้แย้งไว้เสียแต่ต้น จะมาอุธรน์คำสั่งนั้นไนพายหลังไม่ได้

โจทฟ้องขอไห้สาลบังคับจำเลยไห้ไปทำสัญญาขายที่ดิน ๑ แปลงซึ่งจำเลยตกลงขายไห้โจทไว้โดยโจทชำระเงินไห้เส็ดแล้ว จำเลยไห้การปติเสธว่า ไม่เคยทำสัญญาจะขายที่ดินและรับเงินจากโจท หากมีสัญญาก็เลิกกันแล้ว สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสายกฟ้องโจท โจทดีกาว่า หน้าที่นำสืบพยานก่อนตกจำเลย และที่สาลอุธรน์พิพากสาว่าคำสั่งหน้าที่นำสืบเปนคำสั่งระหว่างพิจารนาโจทอุธรน์ไม่ได้ เพราะไม่ได้โต้แย้งไว้นั้น ตามรายงานพิจารนา ๖ กันยายน ๒๔๘๖ ถือได้ว่า ได้มีการโต้แย้งหน้าที่นำสืบและคำสั่งสาลไว้แล้ว สาลดีกาได้ตรวดรายงานพิจารนาที่โจทอ้างแล้วเห็นว่าโจทไม่ได้คัดค้านคำสั่งสาลไนเรื่องหน้าที่นำสืบแต่หย่างได ฉนั้นโจทอุธรน์คำสั่งนั้นไม่ได้ เพราะเปนอุธรน์คำสั่งระหว่างพิจารนา โจทมิได้โต้แย้งไว้ตามประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๒๒๖(๒) จึงพิพากสายืนตามสางล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 697/2487 นายจ้า แซ่อ็ง โจท นายขัง หรืออุดม สุขจเริน จำเลย