คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2490

การที่เจ้าพนักงานสั่งให้จำเลยเลิกทำนาและชุดบ่อปลานั้นไม่กินความถึงว่าให้จำเลยทำให้ทรัพย์คืนสภาพเดิม ฉะนั้นการที่จำเลยหยุดทำนาและขุดบ่อปลาแต่ไม่ได้ทำให้คืนสภาพเดิม จึงไม่มีผิดฐานขัดคำสั่ง

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจเข้าทำนาและขุดบ่อปลาในหนองสาธารณะ ผู้ใหญ่บ้านและกรมการอำเภอได้ตักเตือนสั่งให้จำเลยเลิกทำนาและขุดบ่อปลาในหนองสาธารณะประโยชน์รายนี้ จำเลยทราบแล้วกลับขัดขืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานอันชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา ม. ๓๓๔(๒) ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า เมื่อเจ้าพนักงานสั่งให้จำเลยเลิกการทำนายและขุดบ่อปลาแล้ว จำเลยไม่ทำการรื้อถอนต้นข้าวหรือไม่ถอบ่อปลาที่จำเลยขุดให้คืนสภาพเดิม จำเลยต้องมีความผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน ศาลฎีกาเห็นว่า การที่เจ้าพนักงานสั่งให้เลิกทำนาและขุดบ่อปลานั้น ก็คือการสั่งให้จำเลยหยุดกระทำการที่จำเลยกระทำมาแล้ว และกำลังกระทำอยู่นั่นเอง เมื่อคดีไม่ได้ความว่า จำเลยได้กระทำการอย่างใดในหนองนั้นอีก จะถือว่าจำเลยได้ขัดคำสั่งให้เลิกไม่ได้ คำสั่งของเจ้าพนักงานในเรื่องนี้หาได้กินความถึงว่าเป็นคำสั่งให้จำเลยกระทำการให้ทรัพย์สินนั้นคงคืนสภาพเดิมไม่ ศาลฎีกาคงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2490 อัยยการร้อยเอ็ด โจทก์ นายโห จำเลย