คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47-50/2490
ย่อคำพิพากษา
ที่ธรณีสงฆ์นั้นไม่มีกฏหมายให้ต้องจดทะเบียน
การฟ้องขับไล่ออกจากที่ธรณีสงฆ์นั้น โจทก์พิศูจน์ว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์ก็เพียงพอแล้วไม่จำต้องนำสืบถึงการได้มา.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทซึ่งเป็นที่ธรณีสงฆ์
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ๑. ไม่มีกฏหมายบังคับในที่ใดว่าที่ธรณีสงฆ์ต้องจดทะเบียน, ๒. ที่จำเลยว่า ไม่มีข้อใดที่แสดงถึงการได้มาซึ่งกรรมสิทธิของที่วัด ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฏว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์แล้วโจทก์ไม่ต้องพิ+ูจน์ถึงการได้มา จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47 - 50/2490
คณะกรมการจังหวัดลำพูน โดยหลวงอนุมัติราชกิจประธานกรมการจังหวัด ผู้
รับมอบอำนาจจากกระทรวงศึกษาธิการ โจทก์
นายอ้าย ธัญหมอ นายแก้ว ธัญหมอ นางเงิน ติลังกา นางวันดี นันปา+ียอง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | ผู้ - คณะกรมการจังหวัดลำพูน โดยหลวงอนุมัติราชกิจประธานกรมการจังหวัด · โจทก์ - รับมอบอำนาจจากกระทรวงศึกษาธิการ · จำเลย - นายอ้าย ธัญหมอ นายแก้ว ธัญหมอ นางเงิน ติลังกา นางวันดี นันปา+ียอง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประมูล สุวรรณศร · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · มนูภันย์วิมลสาร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา